Lekker weekendje weg geweest

We zijn afgelopen weekend lekker naar zeeland geweest. Naar vakantiepark Aquadelta om precies te zijn. Aangezien we een 6 persoons huisje hadden hadden zijn we samen met Richard en Gwen geweest, en niet te vergeten natuurlijk Lotte!
Het was een erg gezellig weekend moet ik zeggen en we hebben ook wel geluk gehad met het weer. Zaterdag lekker door Antwerpen gelopen en zondag met Lotte naar de binnenspeeltuin op t park. Zeker wel voor herhaling vatbaar!
Op zaterdag stootte ik mijn tenen flink aan een houten wagentje van :Lotte en viel me ineens op dat ik flink vocht vasthield in mn enkels, onderbenen en vingers. Dat had ik nog niet eerder gehad. Toen ik in het zekenhuis lag controleerden ze daar steeds op dus wilde wel graag weten of er niets aan de hand was.
Dus toch maar ff de huisartsenpost gebeld, maar aangezien ik niet benauwd was zou er niks aan de hand zijn.
Nou heb ik dat vaker gehoord natuurlijk.....................................dus toch gisteren maar ff mn oncoloog gebeld. Kon vandaag langskomen en er bleek niet echt wat aan de hand te zijn. Ben dus officieel van alle medicijnen af!!!!!!! Woehhhhoeeeeeee
Daarna ff warme chocomel gedronken in het ziekenhuis met Lee. Die moest ook in het ziekenhuis zijn toevallig.
Het was nog erg vroeg dus dacht ga eens langs de intratuin de kerstshow bekijken. Nou weer erg mooi dit jaar moet ik zeggen. Heb wat kleine dingetjes meegenomen en dan kan volgende week de boom op!!!
Ze hadden ook weer een mooi stuk gemaakt met bewegende dieren:

Zag er echt heel leuk uit, met gezellig wat bankjes erbij.

Verder gaat t eigenlijk redelijk goed met me. Heb alleen flink last van pijn in de gewrichten en stijfheid als ik ff stil heb gezeten maar volgens de arts is dat nasleep van de chemo. Dat nemen we dan maar voor lief, net als het niet slapen en de vermoeidheid.
Mijn haren worden steeds beter ook, zal hieronder ff een voor en na foto zetten zoday jullie t verschil kunnen zien.

Voor:

Nu:

Jaja schikken jullie van he? mijn weelderige haardos hahahahaahah.
Ach het is nog niet veel maar ben er toch erg blij mee =]

Alles z'n gangetje

De laatste 2 nachten heb ik gelukkig weer iets beter geslapen. Vannacht was het 2.30 uur, maar dat valt in mijn geval wel mee =]
Verder eigenlijk weinig nieuws te melden. Voel me goed, alleen nog wat weinig energie.
Ben aant wachten op Lotte, daar mag ik lekker op passen vanmiddag :-) In de tussentijd lekker uit mn dak aant gaan op de top 500 uit de 90's hihihih. "Summer of '69" woehoeee hahahahahah
Verder eigenlijk weinig te vertellen. Ik zal deze blog ook iets minder vaak gaan beschrijven vanaf nu. Er is minder te vertellen ook he. Alleen belangrijke gebeurtenissen zal ik bloggen en natuurlijk als ik zin heb.

Iedereen ontzetten bedankt voor jullie steun en lieve woorden het afgelopen half jaar!!! Zonder jullie steun was ik deze periode nooit doorgekomen.

Xxxxx

Kaarsje

Ik ben niet erg gelovig, maar ik vind het een mooi gebaar om een kaarsje te branden. Zoals sommigen van jullie weten ben ik actief op een lotgenoten forum. Via dat forum heb ik Jolanda leren kennen. Zij is de vrouw van Mart die al sinds 2008 strijdt tegen Hodgkin. Helaas is hij de strijd aan het verliezen en mag hij hopelijk voor het weekend naar huis om zijn laatste levensfase in te gaan met Jolanda en zijn 3 kinderen....

            Deze kaars is voor jullie.... Heel  veel sterkte, en weet dat jullie in mijn gedachten zijn....

Slapeloosheid...

Het is 4.30 uur 's nachts en ik lig al sinds half 1 wakker in bed. Te denken aan alles.
Aan het laatste half jaar en wat er allemaal gebeurd is.......de tranen stromen.....
Tranen van geluk, verdriet en boosheid.
Zo snel als het begonnen is , is het ook weer voorbij. Ik herhinner me mijn eerst ziekenhuisopname nog, en de woorden van de arts: "Wij denken aan lymfeklierkanker." De tranen, het ongeloof, de angst....
Ik heb werkelijk geen idee hoe ik het afgelopen half jaar ben doorgekomen.....
Zoveel mensen noemden me moedig, sterk, een vechter........maar om heel eerlijk te zijn heb ik nooit gedacht dat ik beter zou worden. Dat is denk ik ook waarom het niet doordringt....We hadden het wel eens over de kerstdagen, of oud en nieuw,  maar ik had eigenlijk nooit gedacht dat ik daar nog bij zou zijn...
De afgelopen 6 mnd waren een emotionele hel. Nog nooit in mijn leven ben ik zo lang zo ontzettend bang geweest. Ik heb gedachten gehad die niemand ooit zou moeten hebben, en ik wens dit mijn ergste vijand nog niet toe!
En nu ben ik "beter". Iedereen is blij dat t achter de rug is. Ik ook, maar het besef is er niet.
Mijn hoofd weet dat ik gezond ben, maar mijn hart voelt het niet. 
Je hoort of leest wel eens dat mensen zeggen dat kanker een "geschenk" is....Nou zover zou ik lang niet willen gaan, maar het heeft me ook een hele hoop goede dingen gebracht! Ik ben sterker dan ik ooit voor mogelijk had gehouden, en dat geeft me het vertrouwen dat ik alles aan kan!
Ik ben ook ontzettend trots op Lars, en hoe hij met de situatie is omgegaan. Ook voor hem is het een hel geweest.
Nu moet ik me focussen op mijn herstel. Ik ben nog lang de oude niet en het zal ook nog wel een tijd duren voor ik alles een plaats kan geven. Voor nu probeer ik te genieten van de goede uitslag, en wat de toekomst brengt zien we dan wel weer....

Nog niet echt doorgedrongen allemaal....

Heb een lekker weekend gehad. Niks speciaals gedaan maar gewoon lekker gegeten bij Gwen en Richard, en daarna flink gelachen en pijn gedaan met HalliGalli (spelletje). Vrijdagavond lekker TVOH gekeken en vandaag ff bij mam geweest en lekker op de bank gehangen. Het was heerlijk weer en ik heb geen kanker meer(hihi dat rijmt) dus wat wil je nog meer?
Het dringt alleen nog niet allemaal tot me door geloof ik maar is ook logisch. Het heeft ff geduurt voor ik me ziek voelde na de diagnose, en nu zal het oook wel ff duren voor ik me weer gezond voel! Hoe dan ook merk ik wel een heel stuk opluchting. Alsof er een zak stenen van mijn rug afgegooid is. HEERLIJK!!!!
Ik kan nu echt naar de toekomst gaan kijken, en kijken hoe ik zsm weer de oude wordt. Inschrijving voor Herstel&Balans is op de post dus eens afwachten wanneer daar plaats is. Heb aangegeven pas in januari te willen beginnen vanwege de feestdagen en het feit dat ik toch nog wel erg vermoeid ben.
Verder natuurlijk lekker een weekendje weg dat eraan zit te komen, heb er erg veel zin in!
Alles komt goed....of beter gezegd alles IS goed!!!!

De uitslag

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, ik ben SCHOON!!!!! Woehoe wat een heerlijk nieuws!!

Na een redleijke goed nachtrust had ik me voorgenomen zo lang mogelijk uit te slapen zodat ik niet te lang hoefde te wachten voor de uitslag. Nou dat liep iets anders helaas. Om 7.15 uur belde de baas van Lars ons wakker ivm met iets over zijn werk. Nou je raad het al ik was natuurlijk klaarwakker daarna. Lars sliep weer als een roosje :-)
Dus maar wat op internet gesurft om de tijd te doden tot 11 uur. Eenmaal in t ziekenhuis aangekomen kwam ik een andere patiente tegen die me succes wenste, en gelijk op dat moment werd ik geroepen. Net als bij de tussentijdse scan zei de arts meteen dat succes niet nodig was want er was niets meer te zien op de scan! Pfff wat een heerlijk gevoel. Daarna natuurlijk de meer praktische zaken. Wat nu?

Nou de eerste controle staat gepland voor over 3 mnd. In februari 2012 hoef ik pas weer. Dan zien we wel verder.
De port-a-cath blijft voorlopig zitten. Zolang ik er geen last van heb adviseert hij om hem te laten zitten.
Herstel&Balans aanvraag is ook ingevuld, dus die kan op de post.
Fragmin spuitjes was nog ff een issue. Heb al een paar dagen pijn op de borst en bovenrug, dus dat ff aangegeven. HIj heeft geluisterd maar was niks te horen aan de longen en op de scan ook niks te zien. Ik voeg dus of ik al mocht stoppen of niet maar aangezien ik dus die pijn heb moet ik nog doorspuiten. Als ik niks had gezegd had ik wel mogen stoppen. Heb er wel een weekje vanaf gesmokkeld want moet officieel tot 8 dec en mag nu 1 dec al stoppen. Nou daar ben ik al blij mee hoor.

Belangrijkste vraag voor ons was: kinderen??wanneer??
Antwoord was wat minder , hij adviseert minimaal 2 á 3 jaar te wachten :-(
Wat betreft de chemo is 1 jaar voldoende, maar de eerste 2 tot 3 jaar is de kans het grootste dat het terugkomt en dan wil je dus NIET zwanger zijn zegt hij. Dan is het namelijk kiezen voor het leven van je kind of je eigen leven. Beide kan niet. Hij zei zelf letterlijk:"Als je mijn dochter was zou ik zeggen wacht 2 tot 3 jaar. Een kind krijgen kan ook als je 31 bent!" Dus dat was ff een domper, maar goed wel iets om over na te denken natuurlijk.

Voor nu ben ik gewoon blij dat de kanker weg is, en ga ik me eerst richten op zelf weer gezond worden!
Ben eigenlijk vrij gelaten onder de uitslag, en weet niet goed waarom. We blij natuurlijk maar nou niet dat je zegt ik schreeuw het van de daken...kan me niet voorstellen dat het nu klaar is...komt nog wel denk ik.
Vanavond eerst lekker uit eten met mn mannetje om het te vieren!!

Foto's

Mijn korte coupe voor de eerste chemo.

Net de Port-a-cath geplaatst.

Doekjes uiproberen.

Dag haartjes :-(

Coupe ravage...

Mooi ook die ene pluk nog

Fijn zo'n kapmantel.

Eindresultaat kale Annie :-)

Zigeunerannie

Lotte met mijn pruik hahah

Hahah wat en foto, net terug van de kaakchirurg.

In het ziekenhuis

Geloof t of niet maar hier was ik al aan de beterende hand!

10 kilo lichter, dat zie je goed..

Mijn goede vriend Harry!!

Laatste chemo.

10 kilo weer erbij, zie je ook goed hahahah

Zaaaaaat

Morgen....

De zenuwen zijn gearriveerd!! Morgen krijg ik het te horen, het belangrijkste nieuws in mijn leven waarschijnlijk pffff. Gisteravond lang wakker gelegen in bed. Lag het scenario in mn hoofd af te spelen.
"Wij zien geen kanker activiteit meer op de scan" Oh man wat wil ik die woorden graag horen!! Ik lag me voor te stellen dat ik dat aan iedereen kon vertellen. Aan mn ouders, mn broertje en zusje, vrienden, iedereen. Hoe heerlijk dat zou zijn. Hoe blij Lars en ik zouden zijn....
Maar dan komt de realiteit om de hoek. Niet op de zaken vooruit lopen Linda, dalijk valt t tegen. Misschien zit er wel nog wat.....was het maar al morgen 11.50 uur!
Heb wel al lekker een weekendje weg geboekt, hoe dan ook wil ik er ff tussenuit! Even lekker niks.
Het was al onvoorstelbaar heerlijk dat ik maar liefst 2 weken aan een stuk niet naar het ziekenhuis ben hoeven gaan. Dat voelt net alsof je "grote vakantie" had op school hahah.
Ongelofelijk wat een half jaar we achter de rug hebben. Vol hoogte, maar ook veel dieptepunten. Maar ik ben er sterker door geworden, veel sterker dan ik ooit had gedacht. En wat er ook in mijn toekomst ligt, ik kan het aan!

Nog 3 nachtjes

De tijd is weer omgevlogen. Vooral het weekend vliegt elke week om pfff. 
Nadat mijn pijn in de onderrug verwenen was begon er een nieuwe kwaal. Pijn in de bovenrug hahahah. Bahbah vervelend, vooral met slapen. Waar dat nou weer vandaan komt. Als het donderdag nog is toch maar ff aan de oncoloog vragen. Waarschijnlijk niks ernstigs en als ik eerder bel zit ik weer een halve dag op de EH. Voor iedereen begint te stijgeren: Als ik het niet vertrouw bel ik echt wel eerder hoor!!

Eigenlijk voel ik me nog steeds prima. En volgens half Born zie ik er ook goed uit hahaha. In elke winkel waar ik kom(blijkbaar heeft mijn ziekte in de plaatselijke krant gestaan) zegt iedereen dat ik er zo goed uitzie. Alsof dat zo raar is, zie er toch altijd fantastisch uit :-)

Positief nieuws dan: Mijn wenkbrauwen zijn weer aant groeien!!! Eindelijk!! Ziet er echt zo raar uit zonder wenkbrauwen bah. En natuurlijk teken ik ze wel maar ik zie het zelf als ik wakker wordt. En mn hoofdharen gaan ook hard hihh. voel overal hele kleine stoppeltjes komen alleen bovenop nog niet echt. Daar is het echt pasgeboren kuikentjes haar. En heb flinke haarpijn. Weet niet of dat te maken heeft met groeien. De vorige keer had ik dat met uitvallen, en laten we hopen dat dat niet nog es gebeurd! Mijn wimpers vallen nog steeds uit helaas, maar ach scheelt weer in de mascara he=]

De zenuwen beginnen nu wel wat meer te komen wat betreft de scan maar heb er nog steeds een goed gevoel over. Toch denk ik ook veel na over "wat als?" Hoort er ook bij natuurlijk. Ben gewoon erg benieuwd wat de uitslag is. En dan het hele na-traject. Pfff was niet wat ik me had voorgesteld met 28 jaar oud, maar ja we moeten het er maar mee doen he. Op zich heeft het me ook goede dingen gebracht, het ziek zijn.
Mijn relatie met Lars is sterker dan die ooit geweest is! Ik kijk er echt heen uit om samen oud te worden =]
Ik heb een geweldige groep vrienden, en die is ook nog eens uitgebreid met bepaalde personen die ik niet meer zou kunnen missen! Mijn familie is een grote steun geweest gedurende dit alles en daar ben ik ook ontzettend dankbaar voor. Mijn ouders natuurlijk, wat een hel moet dit ook voor hun geweest zijn...
Ik geniet veel meer van alles, en ben oprecht blij met wat ik heb en niet allleen bezig met wat ik nog wil krijgen!! Ik denk dat dat een van de positiefste dingen is die ik heb meegekregen. Ik maak me niet meer zo druk om stomme dingen als geld, kleding, een huis kopen, werken enz enz. Het maakt namelijk geen ene fuck uit allemaal. Als ik miljoenen had gehad en een koopwoning met de duurste kleding en een super carriére, had het niks veranderd aan mijn situatie. Dan had ik ook nu moeten wachten op de uitslag van mijn scan, en was ik ook ziek geweest. We kunnen niet meer doen dan ons best en dan zien we wel wat  de toekomst brengt! Op dit moment ben ik al blij met het feit dat ik überhaubt een toekomst heb!! Niet iedereen heeft dat voorrecht.......

Het staat erop!

De scan is geweest, de beelden liggen vast. Niks meer aan te doen nu behalve afwachten.
Ik ben wel wat gestresst voor de uitslag, maar eigenlijk ook verbazend rustig. Hoe dit kan weet ik niet. De vorige keren was ik niet te genieten van de stress, en het enige waar ik nu last van heb is dat ik niet slaap.
Kan natuurlijk ook een uiting zijn van stress, maar het is niet zo dat ik niet slaap omdat ik lig te piekeren of zo. Om heel eerlijk te zijn denk ik dat ik wel weet waardoor ik niet zo gestresst ben.....
Ik durf het bijna niet te zeggen maar hier komt t.
Alles, werkelijk elke vezel in mij, zegt me dat de kanker weg is. Ik weet t bijna zeker. Kan dat gevoel niet uileggen. En ik probeer er natuurlijk rekening mee te houden dat ik ook sleccht nieuws kan krijgen maar ik kom niet van dat gevoel af.
Die longonsteking heeft er bij mij voor gezorgd dat ik ineens zo anders ben gaan denken. Ze hebben namelijk tijdens mijn opname een scan van mn longen gemaakt, waarop ze ook de klieren tussen mn longen hebben kunnen zien. Ik heb daar wat betreft de klieren niet echt een uitslag van gehad, maar 2 artsen hebben mij DAARNA gezegd dat ze niet verwachten dat er nog kanker zit. Toen kwam mijn ommekeer. Of ja ommekeer, toen kreeg ik er meer vertrouwen in. Ze hebben natuulijk niet alles kunnen zien, maar het lijkt me onwaarschijnlijk dat de lymfomen  tijdens de chemo ergens anders zijn gaan groeien.

Ach ik weet het ook allemaal niet, we zullen toch echt tot donderdag moeten wachten. Ik hoop dat ook deze keer mijn gevoel me niet in de steek laat!!