Sinds ik weet dat ik lymfklierkanker heb ben ik al lid van de patientenvereniging voor lymfklierkanker, de LVN. Het lidmaatschap houdt in dat je 1x per 3 mnd het kwartaalblad Lymfo ontvangt. Hierin staat van alles en nog wat dat te maken heeft met lymfklierkanker.
Naast dit kwartaalblad organiseren ze ook een aantal keer per jaar bijeenkomsten voor verschillende doelgroepen, en 1 keer per jaar het jaarcongres. Afgelopen jaar was het jaarcongres al geweest toen ik ziek werd, maar dit jaar was dan de kans om te gaan! Je kon kiezen uit een aantal verschillende lezingen en workshops, waarbij ik 's ochtends gekozen het voor een lezing van Prof. Ton Hagenbeek over de laatste ontwikkelingen over Non-hodgkin, en 's middags ben ik naar 'Thomas' geweest. Dit is een onderdeel van de lvn speciaal voor jongeren onder de 40 jaar.
Ik wist niet goed wat ik ervan moest verwachten, maar ik heb een heel leuke dag gehad uiteindelijk. De lezing 's ochtends was erg informatief, en het is fijn om te horen dat er nog steeds zoveel behandelmogelijkheden zijn en bijkomen. Daarna hadden we lunch die heeeel erg goed verzorgd was. Je kon dan op je gemak wat stands bekijken van bijv. vermoeidheid, huidverzorging, werk en internet activiteiten van de lvn. Wat wel erg leuk was is dat mijn blog erbij hing op de wand van blogs. Raar om te zien ook....
Daarna naar Thomas, en daar was het erg gezellig, maar ook erg confronterend soms. Er waren mensen die nog bezig waren met de eerst behandelingen, of behandelingen voor een recidief, maar ook mensen die al 10 of zelfs 20 jaar schoon zijn. Er zijn zoveel raakvlakken, en het is heel fijn om te praten met mensen in verschillende momenten van het ziekteproces. Daarnaast ook erg leuk om mensen waarvan ik de blog volg een keer in het echt te zien. Ik kreeg zelfs een bedankje van iemand die mijn blog volgt omdat dat diegene erg geholpen heeft. Dat zijn nou de dingen waarvoor jet het doet! Het was een vermoeiende, leuke, confronterende dag die zeker voor herhaling vatbaar is!
zaterdag 31 maart 2012
woensdag 28 maart 2012
Hoi, ik ben Linda....
Ik merk dat steeds meer mensen in mijn omgeving zich verbazen over de verandering in levensstijl die er heeft plaatsgevonden sinds ik ziek ben geworden. Of eigenlijk sinds ik kankervrij verklaard ben.
De oude Linda was iemand die dagen op de bank kon doorbrengen, voor de tv, met een zak chips en liters cola. Iemand die weinig tot geen beweging had, behalve in het huishouden, en die het allemaal wel prima vond zo. Lekker makkelijk eigenlijk. Nooit rekening hield met het feit dat ik veel te zwaar was, en veel te vet at. Niet nadenkend over het feit dat 30 sigaretten per dag vragen om problemen is. Ik vond het wel prima zo, en had zeker geen zin om te gaan sporten of lijnen of stoppen met roken of wat dan ook.
En toen werd ik ziek....en hoewel mijn kanker niet komt door mijn ongezonde levensstijl is het wel een eye-opener geweest. Ineens werd ik met beide benen op de grond gezet.....het kan morgen afgelopen zijn.Je moet goed voor je lijf zorgen!
Als eerste natuurlijk het roken. Het toeval wil dat ik net 2 weken voor de diagnose zelf al beslist had dat ik zou stoppen met roken, en dat ging me eigenlijk wel goed af. Gelukkig heb ik ondanks de stress toch door kunnen zetten en kan ik trots melden dat ik vandaag alweer 10,5 maand geen sigaret meer heb aangeraakt! Nooit gedacht dat me dat zou lukken...
Sinds dag 1 na mijn diagnose heb ik gezegd dat ik gezonder zou gaan leven zodra ik kankervrij zou worden verklaard, en gelukkig is dat gelukt. Gedurende de chemo's mocht ik absoluut niet gaan afvallen omdat dan de ziekte ook een reden zou kunnen zijn voor gewichtsverlies. Ik heb dus tijdens de behandelingen niet gegeten maar gevreten. In combinatie met het stoppen met roken zorgde dat voor een gewichtstoename van 10 kg. Mijn hoogste gewicht ooit had ik op 31 januari van dit jaar. de weegschaal gaf toen een shocking 97 kilo aan!
Dat was het moment voor mij om er wat aan te gaan doen. Ik wil niet nu genezen van kanker en over 15 jaar omvallen aan een hartaanval!
Dus de nieuwe Linda sport 5x per week, eet gezond( geen dieet maar gezondere levensstijl)en rookt niet meer. Hierdoor kan ik met trots melden dat ik nu 8kg kwijt ben en me een stuk beter voel! Ik ben eigenlijk ontzettend trots op mezelf dat ik het ook doe, en ik vind het nog leuk om te doen ook!
Ik hoop uiteindelijk op een gezond gewicht uit te komen, een gezond gewicht voor mij. Ook dan wil ik doorgaan met bewegen, en gezonder eten. Ik wil mijn leven veranderen, en niet alleen afvallen.
Er zijn veel mensen in mijn omgeving die het natuurlijk nog even wennen vinden, de nieuwe Linda, dus dan stel ik me gewoon even opnieuw voor; "Hoi, ik ben Linda"
De oude Linda was iemand die dagen op de bank kon doorbrengen, voor de tv, met een zak chips en liters cola. Iemand die weinig tot geen beweging had, behalve in het huishouden, en die het allemaal wel prima vond zo. Lekker makkelijk eigenlijk. Nooit rekening hield met het feit dat ik veel te zwaar was, en veel te vet at. Niet nadenkend over het feit dat 30 sigaretten per dag vragen om problemen is. Ik vond het wel prima zo, en had zeker geen zin om te gaan sporten of lijnen of stoppen met roken of wat dan ook.
En toen werd ik ziek....en hoewel mijn kanker niet komt door mijn ongezonde levensstijl is het wel een eye-opener geweest. Ineens werd ik met beide benen op de grond gezet.....het kan morgen afgelopen zijn.Je moet goed voor je lijf zorgen!
Als eerste natuurlijk het roken. Het toeval wil dat ik net 2 weken voor de diagnose zelf al beslist had dat ik zou stoppen met roken, en dat ging me eigenlijk wel goed af. Gelukkig heb ik ondanks de stress toch door kunnen zetten en kan ik trots melden dat ik vandaag alweer 10,5 maand geen sigaret meer heb aangeraakt! Nooit gedacht dat me dat zou lukken...
Sinds dag 1 na mijn diagnose heb ik gezegd dat ik gezonder zou gaan leven zodra ik kankervrij zou worden verklaard, en gelukkig is dat gelukt. Gedurende de chemo's mocht ik absoluut niet gaan afvallen omdat dan de ziekte ook een reden zou kunnen zijn voor gewichtsverlies. Ik heb dus tijdens de behandelingen niet gegeten maar gevreten. In combinatie met het stoppen met roken zorgde dat voor een gewichtstoename van 10 kg. Mijn hoogste gewicht ooit had ik op 31 januari van dit jaar. de weegschaal gaf toen een shocking 97 kilo aan!
Dat was het moment voor mij om er wat aan te gaan doen. Ik wil niet nu genezen van kanker en over 15 jaar omvallen aan een hartaanval!
Dus de nieuwe Linda sport 5x per week, eet gezond( geen dieet maar gezondere levensstijl)en rookt niet meer. Hierdoor kan ik met trots melden dat ik nu 8kg kwijt ben en me een stuk beter voel! Ik ben eigenlijk ontzettend trots op mezelf dat ik het ook doe, en ik vind het nog leuk om te doen ook!
Ik hoop uiteindelijk op een gezond gewicht uit te komen, een gezond gewicht voor mij. Ook dan wil ik doorgaan met bewegen, en gezonder eten. Ik wil mijn leven veranderen, en niet alleen afvallen.
Er zijn veel mensen in mijn omgeving die het natuurlijk nog even wennen vinden, de nieuwe Linda, dus dan stel ik me gewoon even opnieuw voor; "Hoi, ik ben Linda"
donderdag 22 maart 2012
Lotgenoten in het zonnetje...
Toen ik de diagnose lymfklierkanker kreeg ben ik begonnen met het lezen van blogs over kanker, en dan met name lymfklierkanker. Dit is ook waarom ik zelf begonnen ben met bloggen. In het begin was het gewoon lezen, maar na verloop van tijd kwamen er ook e-mails en Facebook berichten bij kijken.
Zo ook met Eveline....
Net als ik een jonge meid die veel te vroeg te maken kreeg met kanker in haar leven. In april 2011 kreeg zij de diagnose Hodgkin lymfoom, en hoewel dit niet precies hetzelfde is dan wat ik heb gehad is het wel lymfklierkanker. Na wat Facebook gesprekjes hebben we besloten een keer af te spreken in het echte leven voor een kop koffie. Gewoon omdat je af en toe behoefte hebt om met iemand te praten die precies weet wat er in je omgaat....ook al ken je die persoon nauwelijks....
Vandaag was die dag, en ondanks dat ik er erg veel zin in had, was ik ook wel wat nerveus. Wat als het niet klikt? Of er ongemakkelijke stiltes vallen? Och ja, no guts no glory.......we zien het wel!
Het weer zat lekker mee want het zonnetje scheen volop, en eigenlijk was Eveline precies zoals ik me had voorgesteld.....spontaan, hartelijk, lekker 'normaal' om het zo maar te zeggen.
Ik voelde me meteen op mijn gemak, en we waren ook meteen lekker aant kletsen. Over van alles eigenlijk.....de diagnose, de chemo, bijwerkingen, het leven nu, de toekomst en dingen die totaal niks met kanker te maken hadden.
Ik worstel al een aantal weken met mijn gevoel t.o.v. mijn ziekte. Ik ben er voor mijn gevoel nog heel veel mee bezig, en weet niet of dat wel de juiste manier is. Wat is wijsheid?? Proberen je normale leven weer op te pakken, voor zover dat ooit weer normaal wordt, of toch elke dag bezig blijven met kanker? En hoe doe je dat? Hoe zorg ik ervoor dat ik niet, elke dag als ik wakker wordt, even alle blogs en het lvn forum check? En waarom zou ik dat eigenlijk niet doen? Pfff om gek van te worden.
Hierbij hadden we veel overeenkomsten want dit is iets waar we allebei mee worstelen. We hebben ook nog flink gelachen over de enorme vreetpartijen die we gehad hebben gedurende behandelingen, met dank aan dexamethason en prednison, en hoe moeilijk het is om het emotionele aspect van kanker te verwerken. Hoe de mensen waar we het meest van houden vaak het slachtoffer waren van onze emotionele achtbaan.
Ontzettend herkenbaar, en heel fijn om eens echt te praten met iemand die snapt hoe het is....
De tijd is werkelijk omgevlogen, en de afspraak is om het snel nog eens te doen. Het voelde goed.....goed om te zien dat ik niet de enige ben....gewoon goed.
We hebben heerlijk in het zonnetje gezeten.......de mooie dingen van het leven!
Verder ben ik sinds deze week lid van de sportschool. Het plan is om elke dag(!!) een uurtje te gaan sporten. Gewoon op mijn eigen tempo werken aan mijn conditie. Ondanks dat ik bij H&B niet heel veel verbetering merk wat betreft de vermoeidheid, helpt t wel goed bij mijn conditie. Daarbij gaan de kilootjes er ook wat sneller af. Als ik dus wat vaker ga, zal mijn conditie, en gewicht alleen maar beter worden. Daarbij voelt het gewoon goed, en dat is voor nu even het belangrijkste.
Ik hoop dat door lichamelijk fitter te worden, ik ook geestelijk fitter word. Ik heb er wel vertrouwen in dat dat gaat lukken. Als ik iets echt wil dan lukt het ook.......en ik wil dit!!
Zo ook met Eveline....
Net als ik een jonge meid die veel te vroeg te maken kreeg met kanker in haar leven. In april 2011 kreeg zij de diagnose Hodgkin lymfoom, en hoewel dit niet precies hetzelfde is dan wat ik heb gehad is het wel lymfklierkanker. Na wat Facebook gesprekjes hebben we besloten een keer af te spreken in het echte leven voor een kop koffie. Gewoon omdat je af en toe behoefte hebt om met iemand te praten die precies weet wat er in je omgaat....ook al ken je die persoon nauwelijks....
Vandaag was die dag, en ondanks dat ik er erg veel zin in had, was ik ook wel wat nerveus. Wat als het niet klikt? Of er ongemakkelijke stiltes vallen? Och ja, no guts no glory.......we zien het wel!
Het weer zat lekker mee want het zonnetje scheen volop, en eigenlijk was Eveline precies zoals ik me had voorgesteld.....spontaan, hartelijk, lekker 'normaal' om het zo maar te zeggen.
Ik voelde me meteen op mijn gemak, en we waren ook meteen lekker aant kletsen. Over van alles eigenlijk.....de diagnose, de chemo, bijwerkingen, het leven nu, de toekomst en dingen die totaal niks met kanker te maken hadden.
Ik worstel al een aantal weken met mijn gevoel t.o.v. mijn ziekte. Ik ben er voor mijn gevoel nog heel veel mee bezig, en weet niet of dat wel de juiste manier is. Wat is wijsheid?? Proberen je normale leven weer op te pakken, voor zover dat ooit weer normaal wordt, of toch elke dag bezig blijven met kanker? En hoe doe je dat? Hoe zorg ik ervoor dat ik niet, elke dag als ik wakker wordt, even alle blogs en het lvn forum check? En waarom zou ik dat eigenlijk niet doen? Pfff om gek van te worden.
Hierbij hadden we veel overeenkomsten want dit is iets waar we allebei mee worstelen. We hebben ook nog flink gelachen over de enorme vreetpartijen die we gehad hebben gedurende behandelingen, met dank aan dexamethason en prednison, en hoe moeilijk het is om het emotionele aspect van kanker te verwerken. Hoe de mensen waar we het meest van houden vaak het slachtoffer waren van onze emotionele achtbaan.
Ontzettend herkenbaar, en heel fijn om eens echt te praten met iemand die snapt hoe het is....
De tijd is werkelijk omgevlogen, en de afspraak is om het snel nog eens te doen. Het voelde goed.....goed om te zien dat ik niet de enige ben....gewoon goed.
We hebben heerlijk in het zonnetje gezeten.......de mooie dingen van het leven!
Verder ben ik sinds deze week lid van de sportschool. Het plan is om elke dag(!!) een uurtje te gaan sporten. Gewoon op mijn eigen tempo werken aan mijn conditie. Ondanks dat ik bij H&B niet heel veel verbetering merk wat betreft de vermoeidheid, helpt t wel goed bij mijn conditie. Daarbij gaan de kilootjes er ook wat sneller af. Als ik dus wat vaker ga, zal mijn conditie, en gewicht alleen maar beter worden. Daarbij voelt het gewoon goed, en dat is voor nu even het belangrijkste.
Ik hoop dat door lichamelijk fitter te worden, ik ook geestelijk fitter word. Ik heb er wel vertrouwen in dat dat gaat lukken. Als ik iets echt wil dan lukt het ook.......en ik wil dit!!
zaterdag 17 maart 2012
Lekker dagje relaxen
Sinds mijn laatste post gaat het elke dag weer een beetje beter, en inmiddels voel ik me weer gewoon goed. De antibiotica heeft dus z'n werk gedaan gelukkig. Het heeft alles bij elkaar een flinke week geduurd voor ik me echt beter ben gaan voelen, en ik was het ook helemaal beu die stomme griep.
Het hoesten blijft nog wel, maar is al flink afgenomen en er komt ook veel minder slijm bij kijken.
Afgelopen donderdag toch nog maar niet naar H&B geweest aangezien ik me nog steeds niet helemaal goed voelde en lekker een rustdagje genomen.
Voor vrijdag stond een relaxdagje op de planning met Gwen. Eerst lekker ontspannen bij Thermae2000 en aansluitend lekker uit eten bij ons favoriete restaurant in de buurt. Gelukkig waren de weersgoden ons goed gezind want met een zonnige 20 graden hebben we heerlijk op het buitenterras gelegen met een lekkere verse jus d'orange. Hoe heerlijk de zon voelt op mijn huid, het is moeilijk te omschrijven...
Ik heb echt genoten, en na lekker te hebben gebubbeld en in de massagestoel te hebben gelegen was het tijd om lekker te gaan eten.
Tegen beter weten in toch maar een voorgerecht, met als resultaat dat we allebei ons hoofdgerecht maar voor de helft ophadden. We leren het nooit....
Het was een heerlijke dag die ik ook echt nodig had! Even een lekker dagje relaxen.....
Het hoesten blijft nog wel, maar is al flink afgenomen en er komt ook veel minder slijm bij kijken.
Afgelopen donderdag toch nog maar niet naar H&B geweest aangezien ik me nog steeds niet helemaal goed voelde en lekker een rustdagje genomen.
Voor vrijdag stond een relaxdagje op de planning met Gwen. Eerst lekker ontspannen bij Thermae2000 en aansluitend lekker uit eten bij ons favoriete restaurant in de buurt. Gelukkig waren de weersgoden ons goed gezind want met een zonnige 20 graden hebben we heerlijk op het buitenterras gelegen met een lekkere verse jus d'orange. Hoe heerlijk de zon voelt op mijn huid, het is moeilijk te omschrijven...
Ik heb echt genoten, en na lekker te hebben gebubbeld en in de massagestoel te hebben gelegen was het tijd om lekker te gaan eten.
Tegen beter weten in toch maar een voorgerecht, met als resultaat dat we allebei ons hoofdgerecht maar voor de helft ophadden. We leren het nooit....
Het was een heerlijke dag die ik ook echt nodig had! Even een lekker dagje relaxen.....
dinsdag 13 maart 2012
Bah bah bah bah en nog es BAH!!!!
Ik heb het nu te pakken sinds vorige week woensdag avond, en mensen wat ben ik er KLAAR mee.... Het is echt mooi klote, en ik verveel me kapot. Mijn symptomen wisselen van dag tot dag...hoe dat kan weet ik ook niet. Ik begon met heftige keelpijn, die nu zo goed als weg is. Dit geldt ook voor de oorpijn. Daarvoor in de plaats begon ik eergisteren flink te hoesten met echt taai groen slijm. Inmiddels is in de loop van vandaag de hoest overgegaan van een vastzittende hoest in 'de moeder van alle kriebelhoesten'. Toegevoegd aan het symptomen lijstje zijn sinds vandaag ook flinke hoofdpijn, en een neus die ineens uit het niets dichtzit en dan ook weer vanzelf opengaat..... Koorts is eigenlijk de enige constante factor geweest. Die schommelt tussen 38 en 38,5.
Vandaag toch besloten maar even de huisarts te bellen om te vragen of het nodig was dat ik even langskwam. Na het uitleggen van mijn klachten wilde ze me toch graag even zien om mijn longen na te luisteren. Zo gezegd zo gedaan....
Ze hoorde inderdaad flink wat slijm in de longen, en aan de groene kleur van het slijm was af te leiden dat het toch om een infectie of onsteking ging. Nou krijg je daar normaal niet altijd wat voor, maar aangezien mijn immuunsysteem nog niet helemaal hersteld is van alle behandelingen, wilde ze me toch een antibioticakuur geven. Ik had ook aangegeven dat ik door het echt belachelijk veel hoesten al een aantal nachten geen oog had dichtgedaan. Hiervoor heeft ze me codeïnetabletten gegeven die zo gezegd de hoestprikkel dempen. Nou volgens mij zijn het placebo's want ik merk er helemaal niks van....of ja ik ben wel hartstikke suf ervan maar de hoest blijft.
Inmiddels begint ook alles pijn te doen in mijn bovenlichaam, hetgeen natuurlijk veroorzaakt wordt door het vele hoesten. Voor de tweede nacht op rij lig ik op de bank zodat ik Lars niet hele nachten wakker hou met mijn geblaf, en zodra ik ga liggen komen er hoestbuien tot overgeven aan toe dus......zitten. De hele nacht rechtop zitten op de bank en proberen zo wat te slapen. Ook geen succes kan ik vermelden want ook zittend heb ik gemiddeld 1 keer per minuut een hoestbui. Tussendoor vallen af en toe mijn ogen spontaan dicht, en doe ik een hazenslaapje van 45 seconden.......denk niet dat dat veel zal doen voor mijn vermoeidheid.
Ik begin er langzaam echt gek van te worden nu, en had vanmiddag echt zin om gewoon een lekker potje te janken van pure vermoeidheid.
Deze week mijn agenda maar leeggemaakt zodat ik kan uitzieken, en dan hoop ik toch dat ik volgende week weer gewoon naar H&B kan. Baal echt als een stekker nu....
Vandaag toch besloten maar even de huisarts te bellen om te vragen of het nodig was dat ik even langskwam. Na het uitleggen van mijn klachten wilde ze me toch graag even zien om mijn longen na te luisteren. Zo gezegd zo gedaan....
Ze hoorde inderdaad flink wat slijm in de longen, en aan de groene kleur van het slijm was af te leiden dat het toch om een infectie of onsteking ging. Nou krijg je daar normaal niet altijd wat voor, maar aangezien mijn immuunsysteem nog niet helemaal hersteld is van alle behandelingen, wilde ze me toch een antibioticakuur geven. Ik had ook aangegeven dat ik door het echt belachelijk veel hoesten al een aantal nachten geen oog had dichtgedaan. Hiervoor heeft ze me codeïnetabletten gegeven die zo gezegd de hoestprikkel dempen. Nou volgens mij zijn het placebo's want ik merk er helemaal niks van....of ja ik ben wel hartstikke suf ervan maar de hoest blijft.
Inmiddels begint ook alles pijn te doen in mijn bovenlichaam, hetgeen natuurlijk veroorzaakt wordt door het vele hoesten. Voor de tweede nacht op rij lig ik op de bank zodat ik Lars niet hele nachten wakker hou met mijn geblaf, en zodra ik ga liggen komen er hoestbuien tot overgeven aan toe dus......zitten. De hele nacht rechtop zitten op de bank en proberen zo wat te slapen. Ook geen succes kan ik vermelden want ook zittend heb ik gemiddeld 1 keer per minuut een hoestbui. Tussendoor vallen af en toe mijn ogen spontaan dicht, en doe ik een hazenslaapje van 45 seconden.......denk niet dat dat veel zal doen voor mijn vermoeidheid.
Ik begin er langzaam echt gek van te worden nu, en had vanmiddag echt zin om gewoon een lekker potje te janken van pure vermoeidheid.
Deze week mijn agenda maar leeggemaakt zodat ik kan uitzieken, en dan hoop ik toch dat ik volgende week weer gewoon naar H&B kan. Baal echt als een stekker nu....
vrijdag 9 maart 2012
Ook ik ontspring de dans niet
Een dikke week geleden las ik op internet dat er een griep epidemie gaande was in België en Duitsland. Er werd bij vermeld dat ook wij, in ons koude kikkerlandje, niet de dans zouden ontspringen. Aaaah dat loopt zo'n vaart toch niet dacht ik.....Hoe vaak hebben we dat al niet gehoord, en ik krijg normaal nooit griep.....
Mondjesmaat hoorde ik van steeds meer mensen dat ze het ook te pakken hadden....eerst bekenden en mensen bij H&B en daarna ook vrienden...hmmm maar eens afwachten dan dacht ik...
Eergisteren begon het dan toch ook bij mij....eerst bij het wakker worden wat keelpijn. Dat heb ik wel eens eerder gehad, meestal als het wat tocht in de slaapkamer 's nachts. De hele dag wat last gehad maar niet extreem. Lars zou donderdag ochtend met zijn werk vertrekken naar België en vanavond pas terugkomen. Daar baalde ik wel een beetje van omdat ik me al niet lekker voelde natuurlijk.
Die ochtend was het dan ook echt raak....heftige keelpijn en gedurende de dag ook wat koorts. Na een korte en moeizame nacht van 3 uur ben ik nog voor het licht weer opgestaan met echt belachelijke keelpijn, oorpijn, koorts en géén stem meer......pfffffff.
Me de hele dag maar wat rustig gehouden op de bank, maar echt heel veel beter voel ik me nog niet. Heb gelukkig niet hoeven overgeven en heb alleen een beetje last van mijn darmen maar dat is nog te doen. Hier en daar een steek ineens, waar mij natuurlijk weer de haren van rechtop gaan staan. Na een uitgebreidt klieren voelen zelfonderzoek was ik dan pas zelf ook overtuigd dat t waarschijnlijk wel een griepje zou zijn. Bah ik kan er niks aan doen maar als er zoiets is schiet ik al meteen in de stress. Ik hoop dat dat toch wel snel wat minder wordt want dat is echt niet prettig bah.
Nu is Lars weer lekker thuis, en komt er bij mij met moeite wat geluid uit. Hoop dan ook wel echt dat het na het weekend wel weer wat beter is want ik wil wel graag weer naar H&B.
Nou zo nu weten jullie allemaal hoe ontzettend zielig ik wel niet ben met mn griepje ;-)
Mondjesmaat hoorde ik van steeds meer mensen dat ze het ook te pakken hadden....eerst bekenden en mensen bij H&B en daarna ook vrienden...hmmm maar eens afwachten dan dacht ik...
Eergisteren begon het dan toch ook bij mij....eerst bij het wakker worden wat keelpijn. Dat heb ik wel eens eerder gehad, meestal als het wat tocht in de slaapkamer 's nachts. De hele dag wat last gehad maar niet extreem. Lars zou donderdag ochtend met zijn werk vertrekken naar België en vanavond pas terugkomen. Daar baalde ik wel een beetje van omdat ik me al niet lekker voelde natuurlijk.
Die ochtend was het dan ook echt raak....heftige keelpijn en gedurende de dag ook wat koorts. Na een korte en moeizame nacht van 3 uur ben ik nog voor het licht weer opgestaan met echt belachelijke keelpijn, oorpijn, koorts en géén stem meer......pfffffff.
Me de hele dag maar wat rustig gehouden op de bank, maar echt heel veel beter voel ik me nog niet. Heb gelukkig niet hoeven overgeven en heb alleen een beetje last van mijn darmen maar dat is nog te doen. Hier en daar een steek ineens, waar mij natuurlijk weer de haren van rechtop gaan staan. Na een uitgebreidt klieren voelen zelfonderzoek was ik dan pas zelf ook overtuigd dat t waarschijnlijk wel een griepje zou zijn. Bah ik kan er niks aan doen maar als er zoiets is schiet ik al meteen in de stress. Ik hoop dat dat toch wel snel wat minder wordt want dat is echt niet prettig bah.
Nu is Lars weer lekker thuis, en komt er bij mij met moeite wat geluid uit. Hoop dan ook wel echt dat het na het weekend wel weer wat beter is want ik wil wel graag weer naar H&B.
Nou zo nu weten jullie allemaal hoe ontzettend zielig ik wel niet ben met mn griepje ;-)
maandag 5 maart 2012
Halverwege
Afgelopen donderdag hebben we afscheid genomen van de andere groep bij H&B. Het overlapt zich steeds 6 weken dus die hadden het programma er alweer op zitten. Vandaag kwamen er 8 nieuwe mensen bij die nu gaan starten dus ik was wel erg benieuwd wat voor mensen er zouden komen.
Het bleek te gaan om 6 vrouwen en 2 mannen, gemiddelde leeftijd boven de 45. Nou geeft dat natuurlijk niks maar ik had stiekem toch wel gehoopt op 1 of 2 jongere mensen. Sinds dag 1 ben ik al de benjamin, en is er een meid in onze groep die iets ouder is dan mij. Ik merk gewoon dat je daardoor ook gewoon wat meer met elkaar gemeen hebt. Desalniettemin vind ik het contact met met de wat oudere lotgenoten ook erg leuk.
Verder krijg je natuurlijk nu ook een beetje een beeld van hoe je al gevorderd bent gedurende de eerste helft van het programma. Ik zie ook wel dat wij als groep al beduidend verder zijn dan de neiuwe groep. Met name in het zwembad merk je dat goed. Dat betekend dus dat het wel degelijk helpt. Helaas voor de vermoeidheid merk ik nog niet echt veel maar goed het is niet anders.
Vanochtend ook weer telefoon gehad van het UWV. Sinds ik in de ziektewet zit belt deze meneer mij regelmatig om te zien hoe het gaat. Zo ook vandaag. Hij vroeg hoe het ging dus ik heb verteld over mijn vermoeidheid en concentratieproblemen, en zijn antwoord was dat hij me over 2 weken terug zou bellen om te zien of het dat weg was......ja zeker dat is na 2 weken ineens mysterieus verdwenen....
Over 2 weken zou er dan een afspraak gemaakt worden met een arts, dus we wachten maar rustig af.
Verder eigen weinig mede te delen, behalve dat ik op 31 maart naar het jaarcongres ga van de lymfklierkanker vereniging. Ben erg benieuwd wat ik daar allemaal ga leren. Heb me ingeschreven bij de workshop over nieuwe behandelmethoden van een Non-Hodgkin lymfoom. Toch een beetje op de hoogte blijven he, 's Middags ga ik naar workshop Thomas. Thomas is een gedeelte van de lymfklierkanker verenif=ging dta speciaal bedoeld is voor jongeren tot 40 jaar.
Het bleek te gaan om 6 vrouwen en 2 mannen, gemiddelde leeftijd boven de 45. Nou geeft dat natuurlijk niks maar ik had stiekem toch wel gehoopt op 1 of 2 jongere mensen. Sinds dag 1 ben ik al de benjamin, en is er een meid in onze groep die iets ouder is dan mij. Ik merk gewoon dat je daardoor ook gewoon wat meer met elkaar gemeen hebt. Desalniettemin vind ik het contact met met de wat oudere lotgenoten ook erg leuk.
Verder krijg je natuurlijk nu ook een beetje een beeld van hoe je al gevorderd bent gedurende de eerste helft van het programma. Ik zie ook wel dat wij als groep al beduidend verder zijn dan de neiuwe groep. Met name in het zwembad merk je dat goed. Dat betekend dus dat het wel degelijk helpt. Helaas voor de vermoeidheid merk ik nog niet echt veel maar goed het is niet anders.
Vanochtend ook weer telefoon gehad van het UWV. Sinds ik in de ziektewet zit belt deze meneer mij regelmatig om te zien hoe het gaat. Zo ook vandaag. Hij vroeg hoe het ging dus ik heb verteld over mijn vermoeidheid en concentratieproblemen, en zijn antwoord was dat hij me over 2 weken terug zou bellen om te zien of het dat weg was......ja zeker dat is na 2 weken ineens mysterieus verdwenen....
Over 2 weken zou er dan een afspraak gemaakt worden met een arts, dus we wachten maar rustig af.
Verder eigen weinig mede te delen, behalve dat ik op 31 maart naar het jaarcongres ga van de lymfklierkanker vereniging. Ben erg benieuwd wat ik daar allemaal ga leren. Heb me ingeschreven bij de workshop over nieuwe behandelmethoden van een Non-Hodgkin lymfoom. Toch een beetje op de hoogte blijven he, 's Middags ga ik naar workshop Thomas. Thomas is een gedeelte van de lymfklierkanker verenif=ging dta speciaal bedoeld is voor jongeren tot 40 jaar.
donderdag 1 maart 2012
Het gaat goed...
Na mijn laatste blog heb ik veel reacties gehad zowel via internet als in mijn omgeving. Veel mensen hebben idd geen idee wat er speelt als alles achter de rug is....Daarnaast heb ik ook heel veel reacties gehad van mensen die dezelfde klachten hebben dus ik ben blij dat ik die blog geschreven heb.
Eigenlijk gaat het erg goed nu.....durf het bijna niet uit te spreken pffff. Ben nog steeds erg moe en heb ook problemen met concentreren enz. maar daar is overheen te komen. De pijn in mijn gewrichten wordt steeds minder, en ik voel me eigenlijk steeds beter. Ik leef gezond, beweeg bijna elke dag en ik ben ervan overtuigd dat dat absoluut meehelpt bij mijn herstel. Ik ben nog lang niet op het punt waar ik zou willen zijn maar dat heeft gewoon nog tijd nodig, waarschijnlijk meer tijd dan ik vooraf had gepland....maar hoe kun je zoiets plannen??
Ik had van tevoren gedacht dat ik na Herstel&Balans wel weer langzaam zou gaan kunnen werken...nu weet ik wel beter. Ik ben al blij dat ik in een week het huishouden gedaan krijg en 4 uurtjes naar H&B kan gaan. Ik zou werkelijk niet weten hoe ik dat nu zou moeten combineren met een baan....zeker niet de baan die ik gehad heb. Hoewel werken in een callcenter fysiek niet zwaar is, vergt het wel enorm veel concentratie en focus....en laat ik daar nu net even een flink gebrek aan hebben. Ik vraag me ook wel eens af....stel dat dat niet beter wordt? Dan moet ik misschien een andere baan zoeken die iets meer fysiek is, en wie wil nu een ex-kankerpatiënt in dienst nemen? Ik kan me zo voorstellen dat ze daar, zeker in deze tijd, niet om staan te springen. Maar goed voor ik überhaupt weer kan gaan werken zal ik me eerst nog meer moeten focussen op mijn herstel....ik hoop alleen dat ze daar bij het UWV ook begrip voor hebben...
Bij H&B hebben we vandaag afscheid genomen van een gedeelte van de groep. Die hebben het programma er al op zitten. Dat betekende ook dat we een wandeltest moesten doen die we in het begin ook gedaan hebben. Gedurende 6 min probeer je zoveel mogelijk meters te wandelen. Toen ik begon heb ik 430m gelopen in 6 min....vandaag was dat 600m!!!! Ik was er helemaal trots op, want dat betekend dat er absoluut vooruitgang zit in mijn lichamelijke conditie.
Aan mijn vermoeidheid merk ik helaas nog geen verschil maar ik hoop dat dat misschien wel nog gaat komen. Ik ben hoe dan ook erg blij dat ik heb besloten mee te doen aan het programma. Zelfs als het uiteindelijk geen invloed heeft op de vermoeidheid heeft het me wel een hoop handvatten gegeven over hoe ik er wat beter mee om kan gaan.
Het gaat gewoon goed, ik voel me goed, en ik zie er natuurlijk ook heeeeeeeeel goed uit ;-)
Eigenlijk gaat het erg goed nu.....durf het bijna niet uit te spreken pffff. Ben nog steeds erg moe en heb ook problemen met concentreren enz. maar daar is overheen te komen. De pijn in mijn gewrichten wordt steeds minder, en ik voel me eigenlijk steeds beter. Ik leef gezond, beweeg bijna elke dag en ik ben ervan overtuigd dat dat absoluut meehelpt bij mijn herstel. Ik ben nog lang niet op het punt waar ik zou willen zijn maar dat heeft gewoon nog tijd nodig, waarschijnlijk meer tijd dan ik vooraf had gepland....maar hoe kun je zoiets plannen??
Ik had van tevoren gedacht dat ik na Herstel&Balans wel weer langzaam zou gaan kunnen werken...nu weet ik wel beter. Ik ben al blij dat ik in een week het huishouden gedaan krijg en 4 uurtjes naar H&B kan gaan. Ik zou werkelijk niet weten hoe ik dat nu zou moeten combineren met een baan....zeker niet de baan die ik gehad heb. Hoewel werken in een callcenter fysiek niet zwaar is, vergt het wel enorm veel concentratie en focus....en laat ik daar nu net even een flink gebrek aan hebben. Ik vraag me ook wel eens af....stel dat dat niet beter wordt? Dan moet ik misschien een andere baan zoeken die iets meer fysiek is, en wie wil nu een ex-kankerpatiënt in dienst nemen? Ik kan me zo voorstellen dat ze daar, zeker in deze tijd, niet om staan te springen. Maar goed voor ik überhaupt weer kan gaan werken zal ik me eerst nog meer moeten focussen op mijn herstel....ik hoop alleen dat ze daar bij het UWV ook begrip voor hebben...
Bij H&B hebben we vandaag afscheid genomen van een gedeelte van de groep. Die hebben het programma er al op zitten. Dat betekende ook dat we een wandeltest moesten doen die we in het begin ook gedaan hebben. Gedurende 6 min probeer je zoveel mogelijk meters te wandelen. Toen ik begon heb ik 430m gelopen in 6 min....vandaag was dat 600m!!!! Ik was er helemaal trots op, want dat betekend dat er absoluut vooruitgang zit in mijn lichamelijke conditie.
Aan mijn vermoeidheid merk ik helaas nog geen verschil maar ik hoop dat dat misschien wel nog gaat komen. Ik ben hoe dan ook erg blij dat ik heb besloten mee te doen aan het programma. Zelfs als het uiteindelijk geen invloed heeft op de vermoeidheid heeft het me wel een hoop handvatten gegeven over hoe ik er wat beter mee om kan gaan.
Het gaat gewoon goed, ik voel me goed, en ik zie er natuurlijk ook heeeeeeeeel goed uit ;-)
Abonneren op:
Reacties (Atom)