Afgelopen donderdag hebben we afscheid genomen van de andere groep bij H&B. Het overlapt zich steeds 6 weken dus die hadden het programma er alweer op zitten. Vandaag kwamen er 8 nieuwe mensen bij die nu gaan starten dus ik was wel erg benieuwd wat voor mensen er zouden komen.
Het bleek te gaan om 6 vrouwen en 2 mannen, gemiddelde leeftijd boven de 45. Nou geeft dat natuurlijk niks maar ik had stiekem toch wel gehoopt op 1 of 2 jongere mensen. Sinds dag 1 ben ik al de benjamin, en is er een meid in onze groep die iets ouder is dan mij. Ik merk gewoon dat je daardoor ook gewoon wat meer met elkaar gemeen hebt. Desalniettemin vind ik het contact met met de wat oudere lotgenoten ook erg leuk.
Verder krijg je natuurlijk nu ook een beetje een beeld van hoe je al gevorderd bent gedurende de eerste helft van het programma. Ik zie ook wel dat wij als groep al beduidend verder zijn dan de neiuwe groep. Met name in het zwembad merk je dat goed. Dat betekend dus dat het wel degelijk helpt. Helaas voor de vermoeidheid merk ik nog niet echt veel maar goed het is niet anders.
Vanochtend ook weer telefoon gehad van het UWV. Sinds ik in de ziektewet zit belt deze meneer mij regelmatig om te zien hoe het gaat. Zo ook vandaag. Hij vroeg hoe het ging dus ik heb verteld over mijn vermoeidheid en concentratieproblemen, en zijn antwoord was dat hij me over 2 weken terug zou bellen om te zien of het dat weg was......ja zeker dat is na 2 weken ineens mysterieus verdwenen....
Over 2 weken zou er dan een afspraak gemaakt worden met een arts, dus we wachten maar rustig af.
Verder eigen weinig mede te delen, behalve dat ik op 31 maart naar het jaarcongres ga van de lymfklierkanker vereniging. Ben erg benieuwd wat ik daar allemaal ga leren. Heb me ingeschreven bij de workshop over nieuwe behandelmethoden van een Non-Hodgkin lymfoom. Toch een beetje op de hoogte blijven he, 's Middags ga ik naar workshop Thomas. Thomas is een gedeelte van de lymfklierkanker verenif=ging dta speciaal bedoeld is voor jongeren tot 40 jaar.
Kanker....
Een strijd tegen kanker is wreed en hard,
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten