Het is weer zover, de laatste dag van het jaar. Normaal gesproken is het wel een dag waar ik heen uitkijk, maar dit jaar heeft het nog net iets meer betekenis dan andere jaren. Het voelt als het begin van de rest van mijn leven. Een nieuw hoofdstuk....
2011 is een jaar geweest met hoogtepunten, maar ook ongekende dieptepunten. Van kinderwens naar kanker, van kettingroker naar rookvrij en van krullen naar kaal. Pfff wat zijn er veel dingen gebeurt zeg. Moeilijk te bevatten allemaal.......
Ook vandaag is een dag van uitersten. Vanochtend hebben we de oma van Lars naar haar laatste rustplaats begeleidt, en vanavond gaan we feestend het nieuwe jaar in. We doen het met een lach en een traan.
Ik kan me nog heel goed herhinneren dat ik op oudjaarsdag 2010 tegen Lars zei: "Schat, 2011 wordt óns jaar!" Nou dat is het zeker niet geweest, maar toch kan ik met een redelijk goed gevoel terugkijken op 2011. Naast het feit dat ik de diagnose kanker kreeg, ben ik tevens ook schoon verklaard in dat jaar. Ook mijn relatie met Lars is sterker dan ooit tevoren. En ik heb een hoop dingen geleerd die ik, zonder dit avontuur, nooit had geweten over mezelf.
Ik ben positief over de toekomst, maar ook een beetje huiverig voor wat het nieuwe jaar weer voor ons in petto heeft. Ik hoop echt van harte dat 2012 voor ons een rustig jaar wordt! Meer vraag ik eigenlijk niet, gewoon rustig en gezond. Voor jullie allemaal wens ik natuurlijk ook een gelukkig en gezond nieuw jaar.
Op naar 2012!!!!
zaterdag 31 december 2011
maandag 19 december 2011
Zoek de verschillen!!!
21 November 2011:
21 November 2011
19 december 2011
28 december 2011
Het schiet al aardig op!!
Het schiet al aardig op!!
Goed weekend
Ik heb natuurlijk afgelopen donderdag mijn eerste EMDR behandeling gehad om te zien of ik daarmee wat beter zou slapen. Voor nu kan ik voorzichtig zeggen dat het lijkt alsof het gewerkt heeft!
Sinds die dag ben ik eigenlijk zonder veel moeite in slaap gevallen elke nacht en heb ik toch gemiddeld 8 uur geslapen. Wat een genot is dat weer na zo'n lange tijd.
Ik zal proberen in t kort uit te leggen wat het precies inhoudt.
Je kan EMDR op verschillende manieren toepassen. Met geluiden, aanraking of oog bewegingen.
Bij mij is gekozen vooor geluid.
Ik kreeg een koptelefoon op met daarin een soort van tikken te horen. 1tik linkgs en dan 1 tik rechts. En dat vrij snel. Hij vroeg me om het meest traumatische beeld voor me te zien en me daarop te focusssen en de gevoelens die het oproept.
Daarna moest ik mijn gedachten gewoon de vrije loop laten gaan, terwijl in de koptelefoon nog steeeds getik te horen was. Af en toe zette hij dan de tikken uit en moest ik zeggen waar ik op dat moment aan dacht.(bijv. het ziekenhuis) en dan gingen de tikken weer aan en zo ging dat steeds opnieuw.
Soms dacht ik aan dingen die niks met mijn ziek zijn te maken hadden. Dat maakt niet uit.
Na een paar keer mn geachtren verteld te hebben moest ik weer teruggaan naar dat eerste beeld. En weer opnieuw beginnen. Hij vroeg me dan met een cijfer aan te geven hoeveel spanning ik voelde bij het zien van dat beeld. En dat werd dus echt minder.
Het kan natuurlijk allemaal tussen mn oren zitten maar goed dat boeit me niet echt.....het werkt !!!
Dat was t weer zo'n beetje, eigenlijk gewoon een goed weekend gehad.
Sinds die dag ben ik eigenlijk zonder veel moeite in slaap gevallen elke nacht en heb ik toch gemiddeld 8 uur geslapen. Wat een genot is dat weer na zo'n lange tijd.
Ik zal proberen in t kort uit te leggen wat het precies inhoudt.
Je kan EMDR op verschillende manieren toepassen. Met geluiden, aanraking of oog bewegingen.
Bij mij is gekozen vooor geluid.
Ik kreeg een koptelefoon op met daarin een soort van tikken te horen. 1tik linkgs en dan 1 tik rechts. En dat vrij snel. Hij vroeg me om het meest traumatische beeld voor me te zien en me daarop te focusssen en de gevoelens die het oproept.
Daarna moest ik mijn gedachten gewoon de vrije loop laten gaan, terwijl in de koptelefoon nog steeeds getik te horen was. Af en toe zette hij dan de tikken uit en moest ik zeggen waar ik op dat moment aan dacht.(bijv. het ziekenhuis) en dan gingen de tikken weer aan en zo ging dat steeds opnieuw.
Soms dacht ik aan dingen die niks met mijn ziek zijn te maken hadden. Dat maakt niet uit.
Na een paar keer mn geachtren verteld te hebben moest ik weer teruggaan naar dat eerste beeld. En weer opnieuw beginnen. Hij vroeg me dan met een cijfer aan te geven hoeveel spanning ik voelde bij het zien van dat beeld. En dat werd dus echt minder.
Het kan natuurlijk allemaal tussen mn oren zitten maar goed dat boeit me niet echt.....het werkt !!!
Dat was t weer zo'n beetje, eigenlijk gewoon een goed weekend gehad.
woensdag 14 december 2011
Heerlijke dag
Ten eerste heb ik groot nieuws!!!! Vnnacht heb ik van 1 uur tot vanmorgen 8.45 geslapen!!! HEERLIJK gewoon een normale nacht slaap! Dus al een goed begin van de dag.
Om 12 uur moest ik in Hoensbroek zijn voor de introductie middag bij Herstel&Balans. Ik wist natuurlijk niet goed wat ik kon verwachten maar het was echt een leuke middag! Toen ik aankwam was er al 1 vrouw ook aant wachten, en uiteindelijk waren we met zn zevenen. Er zou nog een man bij komen maar die had griep vandaag.
Het was een hele diverse groep, met leeftijdsverschillen van 64 jaar tot mijn leeftijd. En kanker varieerend van lymfklierkanker tot darm-, eierstok-, en borstkanker. Er was nog een jonge meid van 35 jaar die ook Non-hodgkin heeft dus dat was wel erg herkenbaar ook.
Eerst was er de voorstelronde, en dat was voor velen wel erg emotioneel. Het is natuurlijk ook niet makkelijk om over jezelf te moeten vertellen. Er waren veel verschillende verhalen. Sommigen waren nu kankervrij, en sommigen ongeneeslijk ziek. Erg confronterend allemaal.
Ik kan niet uitleggen wat een goed gevoel het geeft om tussen mensen te zijn die gewoon voelen wat jij voelt. Het klikte vrijwel gelijk en als ik dan sommige mensen bepaalde dingen hoorde vertellen kreeg ik gewoon kippevel, EINDELIJK iemand die het begrijpt!!!!!Dat dacht ik dan.
Wat ik veel hoorde en waar vele tegenaan liepen is dat zodra je klaar bent met de behandeling dat er dan vaak gezegd en gedacht wordt dat de periode achter je ligt. Ik heb het al zo vaak gehoord: "Nu kun je het eindelijk achter je laten" of "Je zal wel blij zijn dat het nu voorbij is"
Was t maar zo makkelijk denk ik dan, en dat hebben dus alle mensen daar ook. Voor de meesten begint t nu pas. Gedurende de behandeling sta je op overlevingsmodus en heb je geen tijd om alles te beseffen of te verwerken. Dat begint daarna pas, "als alles achter de rug is". Dat geldt ook voor mij.
Ik begin nu pas te beseffen dat het allemaal gebeurd is, en dat t over mijzelf gaat als ik erover praat. Laten we voorlopig maar zwijgen over het verwerken ervan, dat heeft gewoon tijd nodig....veel tijd!
Eenmaal klaar met de voorstelronde gingen we mnaar de sportzaal om een fietstest te doen en alle fittness apparatuur te gaan bekijken. De fietstest op zich was zwaar maar ging wel redelijk. Veel last van mn knieen. Daarna in groepjes van twee alle apparaten verkennen.Was best lachen hahah. Sommigen apparaten waren leuk maar er waren er ook bij die ik bijna niet kon doen ivm pijn. Hier is dus wat meer oefening voor nodig!
Al met al was het erg leuk en heb ik een gezellige en leerzame middag gehad!
Nu wat last overal van die paar minuten sporten daar. Had natuurlijk al niet veel van conditie maar nu merk ik pas goed wat chemo met je lijf doet. En niet alleen de chemo maar ook de longontsteking. Binnen notime ben ik nog buiten adem, dus hoop dat dat wat minder zal worden gedurende die maanden.
Ik heb er in elk geval ontzettend veel zin in om te gaan beginnen!!!!
Verder gaat t eigenlijk best goed gewoon. Zit lekker in mn vel, ben ontzettend blij met mn mannetje en eigenlijk gewoon erg gelukkig! Begin te denken dat misschien wel gewoon alles goed komt.....:-)
Om 12 uur moest ik in Hoensbroek zijn voor de introductie middag bij Herstel&Balans. Ik wist natuurlijk niet goed wat ik kon verwachten maar het was echt een leuke middag! Toen ik aankwam was er al 1 vrouw ook aant wachten, en uiteindelijk waren we met zn zevenen. Er zou nog een man bij komen maar die had griep vandaag.
Het was een hele diverse groep, met leeftijdsverschillen van 64 jaar tot mijn leeftijd. En kanker varieerend van lymfklierkanker tot darm-, eierstok-, en borstkanker. Er was nog een jonge meid van 35 jaar die ook Non-hodgkin heeft dus dat was wel erg herkenbaar ook.
Eerst was er de voorstelronde, en dat was voor velen wel erg emotioneel. Het is natuurlijk ook niet makkelijk om over jezelf te moeten vertellen. Er waren veel verschillende verhalen. Sommigen waren nu kankervrij, en sommigen ongeneeslijk ziek. Erg confronterend allemaal.
Ik kan niet uitleggen wat een goed gevoel het geeft om tussen mensen te zijn die gewoon voelen wat jij voelt. Het klikte vrijwel gelijk en als ik dan sommige mensen bepaalde dingen hoorde vertellen kreeg ik gewoon kippevel, EINDELIJK iemand die het begrijpt!!!!!Dat dacht ik dan.
Wat ik veel hoorde en waar vele tegenaan liepen is dat zodra je klaar bent met de behandeling dat er dan vaak gezegd en gedacht wordt dat de periode achter je ligt. Ik heb het al zo vaak gehoord: "Nu kun je het eindelijk achter je laten" of "Je zal wel blij zijn dat het nu voorbij is"
Was t maar zo makkelijk denk ik dan, en dat hebben dus alle mensen daar ook. Voor de meesten begint t nu pas. Gedurende de behandeling sta je op overlevingsmodus en heb je geen tijd om alles te beseffen of te verwerken. Dat begint daarna pas, "als alles achter de rug is". Dat geldt ook voor mij.
Ik begin nu pas te beseffen dat het allemaal gebeurd is, en dat t over mijzelf gaat als ik erover praat. Laten we voorlopig maar zwijgen over het verwerken ervan, dat heeft gewoon tijd nodig....veel tijd!
Eenmaal klaar met de voorstelronde gingen we mnaar de sportzaal om een fietstest te doen en alle fittness apparatuur te gaan bekijken. De fietstest op zich was zwaar maar ging wel redelijk. Veel last van mn knieen. Daarna in groepjes van twee alle apparaten verkennen.Was best lachen hahah. Sommigen apparaten waren leuk maar er waren er ook bij die ik bijna niet kon doen ivm pijn. Hier is dus wat meer oefening voor nodig!
Al met al was het erg leuk en heb ik een gezellige en leerzame middag gehad!
Nu wat last overal van die paar minuten sporten daar. Had natuurlijk al niet veel van conditie maar nu merk ik pas goed wat chemo met je lijf doet. En niet alleen de chemo maar ook de longontsteking. Binnen notime ben ik nog buiten adem, dus hoop dat dat wat minder zal worden gedurende die maanden.
Ik heb er in elk geval ontzettend veel zin in om te gaan beginnen!!!!
Verder gaat t eigenlijk best goed gewoon. Zit lekker in mn vel, ben ontzettend blij met mn mannetje en eigenlijk gewoon erg gelukkig! Begin te denken dat misschien wel gewoon alles goed komt.....:-)
dinsdag 13 december 2011
Revalidatie
Gisteren heb ik eindelijk bericht gehad van Herstel&Balans. Had me daar begin november voor ingeschreven en stond op een wachtlijst. Nou gisteren ging dan eindelijk de telefoon, met de vraag of ik morgen op introductie zou willen komen.Het eigenlijke programma begint pas op 16 januari, maar ivm de feestdagen is de introductie nu al.
Ben wel heel erg benieuwd hoe dat allemaal gaat lopen. Morgen ga ik dus zien met wie ik allemaal in mijn groep zit. Vraag me af of er meerdere mensen van mijn leeftijd bij zullen zijn of meer oudere mensen, en wat voor soort kanker zijn gehad hebben. Spannend allemaal, en ook een heerlijk vooruitzicht.
Gewoon het feit dat ik nu actief bezig kan zijn met mijn herstel, en het feit dat ik met mensen in contact kom die dit ook hebben meegemaakt. En dan bedoel ik echt face to face en niet via internet of telefoon.
Morgen is het een 3 uur durende intro met kennismaking, uitleg en een fietstest. Nou ben erg benieuwd hoe ik die ga doen hahaha. Zelfs voor mn ziek zijn zou dat in issue zijn, zwijgen van nu.
Maar we laten het maar allemaal gewoon op ons afkomen. Aan de telefoon heeft die mevrouw me uitgelegd dat het programma bestaat uit 2x per week 2 uur sporten gedurende 3 maanden. Elke keer 1 uur fitness en 1 uur in t zwembad. Daarbij zal er in die 3 maanden 5 keer een groeps bijeenkomst zijn zonder sport.
Gewoon weer lekker een soort van ritme krijgen. Dat ik ergens heen MOET is al lekker. Nu hoef ik helemaal niks en dat verveelt erg gauw moet ik zeggen. Alhoewel werken ook nog geen optie is, hoe graag ik ook zou willen. Heb er gewoon de fut niet voor.....
Waarschijnlijk merkt niemand dat aan me maar voel me toch meestal net als een vaatdoek pfffff. Het beetje energie dat ik heb, heb ik nodig voor t huishouden en mijn sociale bezigheden. Als ik ergens ben gaat t redelijk maar als ik dan weer thuis ben, bleh dan ben ik helemaal niks meer waard. Dan heb ik ook echt al mn energie verbruikt, alleen al aan een gesprek met iemand bijvoorbeeld.
Ik hoop dus echt dat dit me hierbij kan helpen, en heb er echt zooon zin in!!!!
Daarnaast natuurlijk de inmiddels welbekende gewrichtspijn. Bah bah bah ik wordt er strontziek van. Volgens de artsen moet dat met de tijd minder worden, dus daar ben je dan vet mee. Eigenlijk voel ik me fysiek slechter nu dan gedurende de behandeling. Dat heeft blijkbaar nu pas allemaal zn uitwerking dan denk ik. En het is nog lang niet voorbij allemaal dat besef ik me nu maar al te goed. Maar ik moet zeggen dat ik me op zich wel lekker in mn vel voel. Dat gaat gelukkig wel steeds beter.Eigenlijk ben ik op die kwaaltjes na gewoon erg gelukkig op t moment. Ik heb er vrede mee, met wat geweest is en wat nog gaat komen. Alleen mn lichaam moet nog ff meewerken!!!En als t niet teveel gevraagd is hoop ik dat ik zeer binnenkort ook weer normaal kan slapen. Duimen maar....
Ben wel heel erg benieuwd hoe dat allemaal gaat lopen. Morgen ga ik dus zien met wie ik allemaal in mijn groep zit. Vraag me af of er meerdere mensen van mijn leeftijd bij zullen zijn of meer oudere mensen, en wat voor soort kanker zijn gehad hebben. Spannend allemaal, en ook een heerlijk vooruitzicht.
Gewoon het feit dat ik nu actief bezig kan zijn met mijn herstel, en het feit dat ik met mensen in contact kom die dit ook hebben meegemaakt. En dan bedoel ik echt face to face en niet via internet of telefoon.
Morgen is het een 3 uur durende intro met kennismaking, uitleg en een fietstest. Nou ben erg benieuwd hoe ik die ga doen hahaha. Zelfs voor mn ziek zijn zou dat in issue zijn, zwijgen van nu.
Maar we laten het maar allemaal gewoon op ons afkomen. Aan de telefoon heeft die mevrouw me uitgelegd dat het programma bestaat uit 2x per week 2 uur sporten gedurende 3 maanden. Elke keer 1 uur fitness en 1 uur in t zwembad. Daarbij zal er in die 3 maanden 5 keer een groeps bijeenkomst zijn zonder sport.
Gewoon weer lekker een soort van ritme krijgen. Dat ik ergens heen MOET is al lekker. Nu hoef ik helemaal niks en dat verveelt erg gauw moet ik zeggen. Alhoewel werken ook nog geen optie is, hoe graag ik ook zou willen. Heb er gewoon de fut niet voor.....
Waarschijnlijk merkt niemand dat aan me maar voel me toch meestal net als een vaatdoek pfffff. Het beetje energie dat ik heb, heb ik nodig voor t huishouden en mijn sociale bezigheden. Als ik ergens ben gaat t redelijk maar als ik dan weer thuis ben, bleh dan ben ik helemaal niks meer waard. Dan heb ik ook echt al mn energie verbruikt, alleen al aan een gesprek met iemand bijvoorbeeld.
Ik hoop dus echt dat dit me hierbij kan helpen, en heb er echt zooon zin in!!!!
Daarnaast natuurlijk de inmiddels welbekende gewrichtspijn. Bah bah bah ik wordt er strontziek van. Volgens de artsen moet dat met de tijd minder worden, dus daar ben je dan vet mee. Eigenlijk voel ik me fysiek slechter nu dan gedurende de behandeling. Dat heeft blijkbaar nu pas allemaal zn uitwerking dan denk ik. En het is nog lang niet voorbij allemaal dat besef ik me nu maar al te goed. Maar ik moet zeggen dat ik me op zich wel lekker in mn vel voel. Dat gaat gelukkig wel steeds beter.Eigenlijk ben ik op die kwaaltjes na gewoon erg gelukkig op t moment. Ik heb er vrede mee, met wat geweest is en wat nog gaat komen. Alleen mn lichaam moet nog ff meewerken!!!En als t niet teveel gevraagd is hoop ik dat ik zeer binnenkort ook weer normaal kan slapen. Duimen maar....
vrijdag 9 december 2011
Het jaar alweer bijna om....
Het is alweer bijna voorbij......2011.......hopelijk het meest heftige jaar in mijn leven. De kerstboom is weer opgetuigd en buiten begint het langzaam wat kouder te worden(met de nadruk op langzaam).
Ik kijk best uit naar de feestdagen. Met kerst hebben we het vrij rustig dit jaar, wat ook wel eens lekker is moet ik zeggen. Ff lekker tijd voor ons tweetjes.
Met oud en nieuw zijn we lekker hier thuis met wat vrienden en mijn broertje dus dat wordt vast ook erg gezellig!
Ik typ deze blog vanaf onze vandaag aangeschafte nieuwe laptop. Echt een mooi ding al zeg ik t zelf! Onze PC heeft kuren dus die is naar onze persoonlijke systeembeheerder hihih en onze oude laptop was zoals gezegd....OUD!! Dus toe aan vervanging.
Dus wij vanavond met zn tweetjes naar de mediamarkt, allebei gewapend met onze GSM. Dit natuurlijk om onze systeembeheerder te bellen als we een "mooie" laptop gezien hadden, en om aan hem te vragen of t ook een "goede" laptop was.....(wij hebben er de ballen verstand van)
Uiteindelijk is het deze beauty geworden en hij typt heeerlijk hahahaha.
Vanuit de mediamarkt ff langs pap gereden, om het nieuwste lid van de familie even te laten zien, en wil t toeval nou dat mijn pappie lekker oliebollen ging bakken........heeerlijk!!! Eigenlijk stelt dat dus helemaal niks voor en zijn ze nog veel lekkerder ook dan gekochte. Dus ik bak ze dit jaar ook lekker zelf! Beetje bezigheidstherapie hahahahah.
Met mij zelf gaat t redelijk goed op een paar dingen na. Ik doe nog steeds geen oog dicht, het is nu bijv. 3.38 uur 's nachts. Overdag ben ik kapotmoe natuurlijk, door t niet slapen en door de chemo.
Nou heb ik t hier met mn psychtherapeut over gehad en nu blijkt dat ik lijdt aan PTSS (Post Traumatisch Stress Syndroom) Klinkt allemaal een beetje zweverig maar houdt eigenlijk in dat ik een traumatische ervaring achter de rug heb waar ik in blijf hangen, emotioneel gezien. Bij mij uit zich dat als ik wil gaan slapen, waardoor dat dus niet lukt. Ik zie allemaal flitsen van dingen die er gebeurt zijn de afgelopen maanden, en daardoor kom ik niet is slaap....hoe moe ik ook ben.
Nou allemaal erg interessant natuurlijk maaaaaaar wat gaan we eraan doen?????
Oplossing: EMDR ( Eye Movement Desensitization and Reprocessing)
Hoe het precies werkt weet ik ook niet maar het zou ervoor moeten zorgen dat er positievere gedachten op de voorgrond komen ipv die traumatische ervaringen. Heb er wat over gelezen en het is blijkbaar een bewezen effectieve therapie, dus ik hoop echt ontzettend dat het werkt!! Ben zoooo toe aan een goede nacht slaap.
A.s. donderdag is de eerste sessie dus dan horen jullie hoe het gegaan is.
Verder heb ik nog steeds flink last van spier en met name gewrichtspijn. Kan nou niet zeggen dat dat echt beter is geworden sinds mn vorige blog. Steeds als ik ff stil heb gezeten zoals nu en ik sta dan op...pffff dan doet alles me pijn. met name mn onderug en heupen en knieen. Ga er nog steed vanuit dat het een nawerking van de chemo is, maar als t veel erger wordt ga ik toch maar weer eens bellen.
Mijn haren gaan als een speer! Ten opzichte van de vorige blog alweer flink verschil(vind ik).Nog ff en dan geeeen doekjes of niks meer. Wel buiten nog een muts want is erg koud nu. Hieronder de foto van mn huidige coupe...alleen bovenop nog wat dunner maar dat komt nog.
Morgen alweer een maand "schoon" .......de tijd vliegt!
PS: Trouwens deze week de film 50/50 gezien over een jongen met kanker. Echt een supermooie en herkenbare film, dus echt een aanrader! Draait nu in de bios.
Ik kijk best uit naar de feestdagen. Met kerst hebben we het vrij rustig dit jaar, wat ook wel eens lekker is moet ik zeggen. Ff lekker tijd voor ons tweetjes.
Met oud en nieuw zijn we lekker hier thuis met wat vrienden en mijn broertje dus dat wordt vast ook erg gezellig!
Ik typ deze blog vanaf onze vandaag aangeschafte nieuwe laptop. Echt een mooi ding al zeg ik t zelf! Onze PC heeft kuren dus die is naar onze persoonlijke systeembeheerder hihih en onze oude laptop was zoals gezegd....OUD!! Dus toe aan vervanging.
Dus wij vanavond met zn tweetjes naar de mediamarkt, allebei gewapend met onze GSM. Dit natuurlijk om onze systeembeheerder te bellen als we een "mooie" laptop gezien hadden, en om aan hem te vragen of t ook een "goede" laptop was.....(wij hebben er de ballen verstand van)
Uiteindelijk is het deze beauty geworden en hij typt heeerlijk hahahaha.
Vanuit de mediamarkt ff langs pap gereden, om het nieuwste lid van de familie even te laten zien, en wil t toeval nou dat mijn pappie lekker oliebollen ging bakken........heeerlijk!!! Eigenlijk stelt dat dus helemaal niks voor en zijn ze nog veel lekkerder ook dan gekochte. Dus ik bak ze dit jaar ook lekker zelf! Beetje bezigheidstherapie hahahahah.
Met mij zelf gaat t redelijk goed op een paar dingen na. Ik doe nog steeds geen oog dicht, het is nu bijv. 3.38 uur 's nachts. Overdag ben ik kapotmoe natuurlijk, door t niet slapen en door de chemo.
Nou heb ik t hier met mn psychtherapeut over gehad en nu blijkt dat ik lijdt aan PTSS (Post Traumatisch Stress Syndroom) Klinkt allemaal een beetje zweverig maar houdt eigenlijk in dat ik een traumatische ervaring achter de rug heb waar ik in blijf hangen, emotioneel gezien. Bij mij uit zich dat als ik wil gaan slapen, waardoor dat dus niet lukt. Ik zie allemaal flitsen van dingen die er gebeurt zijn de afgelopen maanden, en daardoor kom ik niet is slaap....hoe moe ik ook ben.
Nou allemaal erg interessant natuurlijk maaaaaaar wat gaan we eraan doen?????
Oplossing: EMDR ( Eye Movement Desensitization and Reprocessing)
Hoe het precies werkt weet ik ook niet maar het zou ervoor moeten zorgen dat er positievere gedachten op de voorgrond komen ipv die traumatische ervaringen. Heb er wat over gelezen en het is blijkbaar een bewezen effectieve therapie, dus ik hoop echt ontzettend dat het werkt!! Ben zoooo toe aan een goede nacht slaap.
A.s. donderdag is de eerste sessie dus dan horen jullie hoe het gegaan is.
Verder heb ik nog steeds flink last van spier en met name gewrichtspijn. Kan nou niet zeggen dat dat echt beter is geworden sinds mn vorige blog. Steeds als ik ff stil heb gezeten zoals nu en ik sta dan op...pffff dan doet alles me pijn. met name mn onderug en heupen en knieen. Ga er nog steed vanuit dat het een nawerking van de chemo is, maar als t veel erger wordt ga ik toch maar weer eens bellen.
Mijn haren gaan als een speer! Ten opzichte van de vorige blog alweer flink verschil(vind ik).Nog ff en dan geeeen doekjes of niks meer. Wel buiten nog een muts want is erg koud nu. Hieronder de foto van mn huidige coupe...alleen bovenop nog wat dunner maar dat komt nog.
Morgen alweer een maand "schoon" .......de tijd vliegt!
PS: Trouwens deze week de film 50/50 gezien over een jongen met kanker. Echt een supermooie en herkenbare film, dus echt een aanrader! Draait nu in de bios.
Abonneren op:
Reacties (Atom)