Jongens jongens wat een traktatie zo tussen de chemo's door. Wat een ontzettend lekker geweldig weertje is het toch!! En het blijft nog de hele week ole ole ole ole. Genieten geblazen!!!
Heb van mijn vader een loungeset gekregen voor op mn balkonnetje dus daar kan ik nnu lekker van genieten. Krijg er gewoon spontaan energie van hihihihi.
Eigenlijk loopt alles lekker rustig aan. Ben gister de eerste keer bij mijn "shrink" geweest. Nog niet echt heel veel besproken, eigenlijk alleen wat er allemaal gebeurt is en waarom ik dacht hulp nodig te hebben. Nu krijgen we een plan van aanpak, en kunnen we gaan starten met de echte therapie. Over 14 dagen moet ik terugkomen.
Wat betreft de chemo gaat het redelijk. Beging vandaag aan mn 'geen prednison meer'-dipje. Tot nu toe wel erg moe, maar t lijkt erop dat t deze keer wat beter is dan de vorige. Zal ook vast en zeker met t weer te maken hebben =]
Ik hou me rustig de komende paar dagen, en dan hoop ik over een paar dagen weer wat meer te kunnen.
Ben nu nog erg kortademig bij de minste of geringste inspanning, dus dat mag van mij wel iets minder. verder probeer ik me er maar bij neer te leggen dat ik het energieniveau heb van een 80-jarige. Niks aan te doen, het is nou eenmaal zo. Hoef nog net geen rollator hahhaahah.
Al met al gaat t naar omstandigheden redelijk goed. Ff volhouden nog.....
NOG 23 DAGEN!!!!!!!!!
Kanker....
Een strijd tegen kanker is wreed en hard,
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten