Gisteren was t dan zover, de laatste chemo. Vreemd....anders kan ik t niet omschrijven. Ik wilde graag iets lekkers meenemen voor het personeel en natuurlijk de andere patienten. Dus vantevoren maar ff met mam langs de bakker vlaai gehaald.
Op zich was t net als alle ander chemo's, niks bijzonders. Het dringt ook nog allemaal niet echt tot me door dat t de laatste was en dat ik nu echt klaar ben met de chemo. Waarschijnlijk is dat de nuchtere Lindadie weer naar boven komt. Eerst maar eens die scan afwachten, en daarna hangen we de vlag wel uit als k "schoon" blijk te zijn. Kan me gewoon niet voorstellen dat t nu al voorbij is. Voor mijn gevoel is t pas gisteren begonnen allemaal. Heel raar, en het zal nog wel even duren voor alles verwerkt is.
En natuurlijk is het ook niet voorbij als ik schoon ben, het zal nooit voorbij zijn. Dat realiseer ik me maar al te goed. Kanker zal altijd een deel uitmaken van mijn leven, en zeker de komende jaren. Het leren omgaan daarmee, en met alle angsten die daarbij horen dat is de echte uitdaging. En daar zal ik ook hard aan moeten werken. Ik hoop dat Herstel&Balans me daarbij kan helpen.
Vanochtend werd ik al om 8.15 uur wakkergebeld door een medewerker van het UWV inzake mijn ziektewetuitkering. Hij had mij arbo verslag ontvangen en was toch wel geschrokken van alles wat hij gelezen had. Ja het is geen griepje natuurlijk hihih. OP zich wel een hele vriendelijke en begripvolle man. Raadde me ook aan om mee te doen met Herstel&Balans. HIj gaf ook aan dat ik niet langs hoef te komen of zoiets, maar dat hij me af en toe belt om te kijken hoe het gaat. Al met al een fijn gesprek maar goed, daar ging mn ochtendje uitslapen =[
Dus maar opgestaan uiteindelijk en lekker op de bank gaan liggen. En daar lig ik nu nog....lekker luieren in mn pyama.
Wat betreft mijn longontsteking etc gaat t steeds beter gelukkig. Kan weer zelf vooruit in t huishouden, alleen traplopen is nog wat zwaar. Kan weer lekker koken, opruimen en stofzuigen. Met mate natuurlijk maar toch heerlijk dat ik dat weer zelf kan. De chemo valt me ook nog mee tot nu toe, alleen erg moe natuurlijk. Maar goddank ben ik ook bij deze laatste niet te ziek(tot nu toe dan)
Ik kreeg net ook nog telefoon uit t ziekenhuis van Dr Demandt. Ik heb nog voor 5 dagen antibiotica voor mn longonsteking nu, en dan zou ik in principe klaar zijn. Nu willen ze me toch een soort van preventief , om me door deze kuur heen te helpen, nog 5 dagen erachteraan geven met een iets lagere dosering. Gewoon voor de zekerheid omdat natuurlijk dan mn weerstand erg laag is. Dus helaas pindakaas nog langer aan de pillen. Maar goed als t moet dan moet t he.
Mn haren beginnen ook weer wat te groeien nu, dus dat is positief =] Krijg zo'n hele laag donshaar ertussendoor, en dat is een voorbode van gewone haren dus laat maar komen.
Op zich voel ik me goed en probeer ik tot me te laten doordringen dat mn behandeling nu toch echt klaar is. Op naar betere en gezondere tijden dan maar!!!
Kanker....
Een strijd tegen kanker is wreed en hard,
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Goed zo Linda!
BeantwoordenVerwijderenAnnemieke
Hoi Linda,
BeantwoordenVerwijderenNou de uitslag van m'n buik was helemaal goed, gelukkig zit er dus niks in m'n buik.
Daarna kreeg ik gelijk een vervlogafspraak met de oncologie verpleegkunde en daarna kon ik gelijk door naar de afdeling voor mijn eerste chemokuur.
Op zich viel het best meer, maar ik was ontzettend moe gisteren en dat kwam ook nog eens door het spul tegen allergisch reacties en daar kreeg ik dus heel veel slaap van.
Gisteren avond met thuis komen had ik eigen toch al weer ver gehad, op een gegeven moment werd ik misselijk en dat zou wel eens kunnen komen door allerlei factoren zoals de chemo, vermoeidheid en spanning. Even beven de pot gehangen en ik was niet meer misselijk.
Ik ben wel gelijk naar m'n bed toe gegaan en ben ik slaap gevallen tot vanmorgen half 7.
Hoe m'n dag er verder uit gaat zien weet ik niet.
In ieder geval zal ik maar 3 chemokuren krijgen en dat is niet zo veel gelukkig, dus ik kon wel een gat in de lucht springen. Naar de chemo moet ik nog bestraald worden.
In ieder geval komt het erop neer dat ik er vroeg bij ben geweest en dat is wel een mazzeltje.
In ieder geval vind ik het fijn om te lezen dat het met jou in ieder geval de goede kant op gaat en dat is echt super. Ja ik kan me voorstellen dat het een beetje raar aanvoelt dat jij je laatste chemo heb gehad. Nou ja gewoon relex ernder blijven en het komt allemaal goed.
Nou Linda hou je goed en we houden contact.
Met hartelijke groet, Alan