Kanker....

Een strijd tegen kanker is wreed en hard,
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...

donderdag 27 oktober 2011

Nog een weekje tot DE scan...

Nog maar een week en dan is het zover...mijn allesbeslissende PET scan.En over 2 weken de uitslag. Pfff de zenuwen beginnen nu toch wel al overtoeren te draaien hoor, en dat is ook af en toe aan mijn humeur te merken(alvast excuses daarvoor). Ik begin een beetje te beseffen dat ik nu klaar ben met de behandeling, gewoon klaar....De komende maanden geen chemo meer, geen bloedprikken, geen pillen helemaal niks. Dat is zo raar, maar ook heerlijk tegelijk. Dit was gewoon mijn leven de afgelopen 5 maanden, en nu is het gewoon klaar? 
Wat moet ik nu gaan doen dan? Ik leefde van chemo tot chemo dus nu maar een andere bezigheid zoeken dan denk ik.
Op zich zie ik er niet tegenop op zo dat ik nu niks hoef, maar vraag me wel af of ik me niet ga vervelen. Neem nu deze week. Niks te doen dus ga je dingen zoeken. Nou heb dus de klerenkast uitgemest, het dressoir helemaal gereorganiseerd, en jawel......... de keuken uitgesopt! (mensen wat een project =])
Errug "leuk" allemaal maar dat doe je ook niet iedere week natuurlijk. 
Ach op zich is dat natuurlijk een luxe probleem he. In het ergste geval wordt ik vrijwilliger bij de zonnebloem hihi.
Natuurlijk zit Herstel en Balans er ook aan te komen en dat duurt ook 3 maanden dus daar ben ik al ff zoet mee.

Verder gaat t lichamelijk redelijk goed op wat kleine kwaaltjes na. Sinds ik ben gestopt met de prednison heb ik last van de bekende afkickverschijnselen. Spierpijn, spierkrampen, maagpijn en pijn bij aanraking. Dit is iets heftiger dan normaal omdat ik nu natuurlijk 4 weken aan een stuk heb geslikt.
Dat word hopelijk de komende dagen iets minder, met name de krampen zijn erg vervelend. Elke nacht 5 keer uit bed springen vanwege teen en kuitkramp, en tegenwoordig heb ik ook kramp ik mijn handen. Ook erg leuk. Wist niet dat mn vingers in zoveel verschillende richtingen konden wijzen.......tegelijk!!
De maagpijn is ook vervelend, met name s morgens in bed speelt dat op. Als ik langer niks gegeten heb begint dat, zodra ik dan opsta en eet is het weg. Maar goed soms begint dat al om 6 uur dus das minder...
Maar goed, dit is ook de LAATSTE keer dat ik daar last van heb dus het maakt me ook niks uit dat t nu wat erger is.
Ben ook wel een stuk vermoeider nu, dat merk ik goed. De energie van vorige week heb ik niet meer nu. Slaap wat langer uit en ga wat eerder naar bed en dan is het wel te doen gelukkig. Ook dat zal nu langzaam aan beter worden.

Verder eigenlijk nergens last van. Niet kortademig meer geweest, en ook traplopen gaat steeds wat beter.
Ben nu aan de lagere dosis antibiotica bezig, dus laten we hopen dat alles rustig blijft. Deze week blijft t lekker droog gelukkig dus kan ik lekker wandelen!! Alweer wat te doen :-)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten