Kanker....

Een strijd tegen kanker is wreed en hard,
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...

vrijdag 4 november 2011

Het staat erop!

De scan is geweest, de beelden liggen vast. Niks meer aan te doen nu behalve afwachten.
Ik ben wel wat gestresst voor de uitslag, maar eigenlijk ook verbazend rustig. Hoe dit kan weet ik niet. De vorige keren was ik niet te genieten van de stress, en het enige waar ik nu last van heb is dat ik niet slaap.
Kan natuurlijk ook een uiting zijn van stress, maar het is niet zo dat ik niet slaap omdat ik lig te piekeren of zo. Om heel eerlijk te zijn denk ik dat ik wel weet waardoor ik niet zo gestresst ben.....
Ik durf het bijna niet te zeggen maar hier komt t.
Alles, werkelijk elke vezel in mij, zegt me dat de kanker weg is. Ik weet t bijna zeker. Kan dat gevoel niet uileggen. En ik probeer er natuurlijk rekening mee te houden dat ik ook sleccht nieuws kan krijgen maar ik kom niet van dat gevoel af.
Die longonsteking heeft er bij mij voor gezorgd dat ik ineens zo anders ben gaan denken. Ze hebben namelijk tijdens mijn opname een scan van mn longen gemaakt, waarop ze ook de klieren tussen mn longen hebben kunnen zien. Ik heb daar wat betreft de klieren niet echt een uitslag van gehad, maar 2 artsen hebben mij DAARNA gezegd dat ze niet verwachten dat er nog kanker zit. Toen kwam mijn ommekeer. Of ja ommekeer, toen kreeg ik er meer vertrouwen in. Ze hebben natuulijk niet alles kunnen zien, maar het lijkt me onwaarschijnlijk dat de lymfomen  tijdens de chemo ergens anders zijn gaan groeien.

Ach ik weet het ook allemaal niet, we zullen toch echt tot donderdag moeten wachten. Ik hoop dat ook deze keer mijn gevoel me niet in de steek laat!!

3 opmerkingen:

  1. Hoi Linda,

    Nou de laatste hindernis is genomen zullen we maar zeggen en ik denk dat je gevoel over het algemeen gewoon goed is.
    Tenminste dat is mijn ervaring, want je lichaam geeft het op de een of andere manier wel door dat het goed is of niet en in dit geval is het gewoon goed. Natuurlijk moet je nog wel een kleine slag om de arm houden, maar ik denk dat het wel goed zit en ik ben echt heel blij voor je als je het achter de rug hebt.

    Groet,
    Alan

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Linda,

    fijn dat je de overtuiging zelf begint te krijgen dat het weg is. Belangrijk. Toch zal het wel even spannend zijn, je weet het toch nooit helemaal zeker :-). Maar ga er maar van uit dat alles gewoon weg is! Succes!

    Groetjes,
    Nelleke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Laatste loodjes wat betreft wachten op de uitslag.. Sterkte! Hopelijk slaap je een beetje.
    Annemieke

    BeantwoordenVerwijderen