De tijd is weer omgevlogen. Vooral het weekend vliegt elke week om pfff.
Nadat mijn pijn in de onderrug verwenen was begon er een nieuwe kwaal. Pijn in de bovenrug hahahah. Bahbah vervelend, vooral met slapen. Waar dat nou weer vandaan komt. Als het donderdag nog is toch maar ff aan de oncoloog vragen. Waarschijnlijk niks ernstigs en als ik eerder bel zit ik weer een halve dag op de EH. Voor iedereen begint te stijgeren: Als ik het niet vertrouw bel ik echt wel eerder hoor!!
Eigenlijk voel ik me nog steeds prima. En volgens half Born zie ik er ook goed uit hahaha. In elke winkel waar ik kom(blijkbaar heeft mijn ziekte in de plaatselijke krant gestaan) zegt iedereen dat ik er zo goed uitzie. Alsof dat zo raar is, zie er toch altijd fantastisch uit :-)
Positief nieuws dan: Mijn wenkbrauwen zijn weer aant groeien!!! Eindelijk!! Ziet er echt zo raar uit zonder wenkbrauwen bah. En natuurlijk teken ik ze wel maar ik zie het zelf als ik wakker wordt. En mn hoofdharen gaan ook hard hihh. voel overal hele kleine stoppeltjes komen alleen bovenop nog niet echt. Daar is het echt pasgeboren kuikentjes haar. En heb flinke haarpijn. Weet niet of dat te maken heeft met groeien. De vorige keer had ik dat met uitvallen, en laten we hopen dat dat niet nog es gebeurd! Mijn wimpers vallen nog steeds uit helaas, maar ach scheelt weer in de mascara he=]
De zenuwen beginnen nu wel wat meer te komen wat betreft de scan maar heb er nog steeds een goed gevoel over. Toch denk ik ook veel na over "wat als?" Hoort er ook bij natuurlijk. Ben gewoon erg benieuwd wat de uitslag is. En dan het hele na-traject. Pfff was niet wat ik me had voorgesteld met 28 jaar oud, maar ja we moeten het er maar mee doen he. Op zich heeft het me ook goede dingen gebracht, het ziek zijn.
Mijn relatie met Lars is sterker dan die ooit geweest is! Ik kijk er echt heen uit om samen oud te worden =]
Ik heb een geweldige groep vrienden, en die is ook nog eens uitgebreid met bepaalde personen die ik niet meer zou kunnen missen! Mijn familie is een grote steun geweest gedurende dit alles en daar ben ik ook ontzettend dankbaar voor. Mijn ouders natuurlijk, wat een hel moet dit ook voor hun geweest zijn...
Ik geniet veel meer van alles, en ben oprecht blij met wat ik heb en niet allleen bezig met wat ik nog wil krijgen!! Ik denk dat dat een van de positiefste dingen is die ik heb meegekregen. Ik maak me niet meer zo druk om stomme dingen als geld, kleding, een huis kopen, werken enz enz. Het maakt namelijk geen ene fuck uit allemaal. Als ik miljoenen had gehad en een koopwoning met de duurste kleding en een super carriére, had het niks veranderd aan mijn situatie. Dan had ik ook nu moeten wachten op de uitslag van mijn scan, en was ik ook ziek geweest. We kunnen niet meer doen dan ons best en dan zien we wel wat de toekomst brengt! Op dit moment ben ik al blij met het feit dat ik überhaubt een toekomst heb!! Niet iedereen heeft dat voorrecht.......
Kanker....
Een strijd tegen kanker is wreed en hard,
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
hai linda,
BeantwoordenVerwijderenHet gaat goed komen met jou.Mijn gevoel heeft me niet in de steek gelaten de laatste paar weken.Ik kom net terug van het bloedprikken.De zuster,die mij prikte, had ook non-hodgkin en na 8 maanden weer aan het werk.Dus we hebben een record te verbreken.Diep respect voor jou,dame,hoe jij je er door heen hebt geslagen,maar je hebt geen keus, je moet wel,hoe zwaar het ook is.Op naar een positieve uitslag van je scan en op naar je oude vertrouwde leventje.
peter