Vandaag ben ik voor het eerst in lange tijd weer bij mijn psychotherapeut geweest, en die bevestigde wat ik al dacht...
Ik ben onder andere zo bang voor terugkomst van de kanker, doordat ik veel te veel ermee bezig ben. Echt op het obsessieve af af en toe. Mijn hele leven op dit moment draait nog om kanker en dat is niet zoals het hoort. Ik moet langzaam weer gaan genieten van het leven en accepteren dat kanker daarbij hoort, maar niet meer mijn hele leven is. Voor ik ziek werd was ik al een soort van hypochonder, en dat heeft zich alleen nog maar meer gemanifesteerd sinds ik ziek ben....
Door middel van een nieuwe therapie genaamd ACT wil hij gaan proberen mijn denkwijze dusdanig te veranderen dat ik niet alleen maar kanker zie maar ook alle moois wat daaromheen is.
Een aantal dingen die ik doe zijn wel al goed, waaronder mijn verandering in levensstijl en het sporten. Hierdoor voel ik met beter over mezelf, en op de sportschool weet niemand dat ik ziek was natuurlijk. Ik moet dingen zoeken in mijn dagelijks leven die "normaal" zijn. Aangezien ik nog niet kan werken zal mijn dag gevuld moeten worden met andere niet-kanker-gerelateerde dingen.
Dat betekend dus geen LVN forum meer, geen youtube filmpjes meer, geen blogs meer lezen maar natuurlijk ook geen blogs meer schrijven. Alleen als er echt iets aan de hand is dat met kanker te maken heeft, en laten we hopen dat dat niet het geval zal zijn.
Er zullen natuurlijk altijd wel dingen zijn die me eraan zullen doe denken en dat is ook niet erg maar dit is té, en ik ben niet iemand die kan minderen maar gewoon cold-turkey moet stoppen.....dus dat doe ik! Ik hoop van harte dat het me helpt want op deze manier doorgaan maakt t alleen maar erger...
Ik had zelf al een idee dat dit een groot gedeelte van het probleem was, maar deze bevestiging had ik gewoon even nodig. Dit is dan ook mijn laatste blog....vreemd idee.
Het afgelopen jaar is een jaar geweest dat ik hopelijk maar 1 keer mee hoef te maken, maar dat me wel sterker heeft gemaakt! Me dingen heeft geleerd die de meesten pas op veel latere leeftijd leren...
Ik heb jullie laten meelezen over hoe ik me voelde op goede, maar ook op zeer slechte dagen en ik hoop dat er op zijn minst 1 persoon er wat aan gehad heeft.
Dankjewel allemaal voor alles dat jullie voor ons gedaan hebben. Ik wens jullie allemaal alle geluk en gezondheid van de wereld.....
Liefs Linda
Kanker....
Een strijd tegen kanker is wreed en hard,
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
hallo Linda, wij hebben (welliswaar 'stilletjes') je blog al die tijd gevolgd, met veel bewondering voor je kracht en energie. Mooi dat je het op deze wijze vandaag afsluit.
BeantwoordenVerwijderenWe wensen jou (en Lars) dan ook veel succes, liefde, geluk en gezondheid toe.
Groetjes Roy Schoonbrood & Joyce Keijbets
Hey Linda,
BeantwoordenVerwijderenIk heb je Blog gelezen vanaf het begin en iedere regel heeft me geraakt. Ik denk dat iedereen er wel wat aan heeft gehad als ie jou blog leest.Je hebt idd flinke veranderingen doorgemaakt in het afgelopen jaar Negatief en Positief. Ik weet iig dat je echt een Superwoman bent. Ik heb alle respect voor je. Ik vind het Knap hoe je het gedaan hebt.Top !!!
Uiteraard wens ik jou ook een gezond leven toe en dat je dit nooit meer hoeft mee te maken.
Dikke knuffel Tamara