Na een onrustige week is het weekend toch wat rustiger verlopen gelukkig. De dag nadat ik de vorige blog heb geschreven was mijn keelpijn over. Uiteindelijk ben ik ook niet meer naar de huisarts gegaan omdat ik ook wel al wist dat het niks was. Diep vanbinnen weet ik dat ook wel maar op zo'n moment overheerst gewoon de angst en onzekerheid.
Voor nu is het weer iets rustiger in mijn hoofd en morgen mag ik weer naar de psychotherapeut die het misschien helemaal rustig kan krijgen in mijn hoofd. In zijn laatste mail gaf hij aan det de EMDR therapie die ik al eerder heb gehad om te kunnen slapen, me ook kan helpen met mijn angst voor het terugkomen van de kanker. Ik hoop dat het net zo goed werkt als de vorige keer met slapen!
Verder is afgelopen donderdag Herstel&Balans afgesloten. Geeft ook weer een lekker gevoel om daamee klaar te zijn. Het was een vrij rustige dag, die afgesloten is met een thema bijeenkomst over hoe het nu verder gaat. Daar werd ons uitgelegd dat we ook door konden gaan met sporten via een aantal nazorg programma's. Nu ben ik elf al flink aan het sporten dus voor mij is dat niet echt interessant, en daarnaast ook belachelijk prijzig!
Over sporten gesproken, dat gaat heel erg goed! Het gaat flink beter met mijn conditie. Vind het nog steeds erg leuk om te doen en dat is het belangrijkste denk ik!
A.s. donderdag heb ik een afspraak staan bij een diƩtiste hier in de buurt om nog wat voedingsadvies te krijgen, zodat ik ook op een verantwoorde manier kan afvallen. Alles gaat lekker zijn gangetje..
Kanker....
Een strijd tegen kanker is wreed en hard,
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten