Nou was ik in mn vorige blog nog bezig hoe ik lekker de keuken had uitgesopt....daar pluk ik nu de vruchten van. Ik heb me toch een partij pijn in mn rug pfffff, wordt je niet vrolijk van hoor.
Toen ik gisteren mijn blog schreef zeurde het ook al een beetje maar niet echt heel erg. Nou gistermiddag begon het ineens flink op te zetten. Echt in mijn onderrug bij mn stuitje ongeveer een echt kloppende pijn. Kon me amper nog bewegen bah. Natuurlijk schiet ik dan meteen in de stress.....
Heb me lekker rustig gehouden, 2 paracetamol genomen maar niks hielp. Gisteravond lekker in een warm bad gaan liggen, dacht zal vast helpen maar nee. Dus toen t echt niet meer te houden was toch maar huisartsenpost gebeld om te vragen of het nodig was ervoor langs te komen of niet.
Gelukkig was dit niet nodig en mocht ik een tramadol pijnstiller nemen voor de nacht, en moest ik vandaag maar ff mijn oncoloog bellen wat die ervan dacht.
Vanochtend ging het iets beter gelukkig, maar daarna kwam t ook even hard weer terug dus net maar ff mijn arts gebeld. Die bevestigde wat ik eigenlijk zelf ook al dacht, gewoon wat verrekt of overbelast.
Eigen schuld dikke bult!! Had ik me maar rustig moeten houden.
Dus we gaan maar weer een versnelling terugschakelen dan en terug de bank op....bah.
Doet mij denken aan toen ik het nieuwe bed van mijn zoontje wel even in elkaar zou zetten.
BeantwoordenVerwijderenNog nauwelijks bekomen van de chemo's en stamceltransplantatie ging ik dapper aan de slag. 3 uur later was ik klaar.
8 dagen later was ik weer van de spierpijn af.
Zo blij dat ik het gedaan heb toen maar man wat heb ik er voor moeten boeten.
Gr Thom