Stress

Pfff het begint nu wel erg kortbij te komen die scan. Begin langzaam flink in de stress te schieten, kan er niks aan doen. De scan opzich niet natuurlijk maar de uitslag. Alle scenario's gaan door mn hoofd natuurlijk....grrrrr. Weet je dat dit het allerergste is van het hele ziek zijn. Gewoon steeds die onzekerheid en dat wachten, bah. Je maakt jezelf gewoon hartstikke gek ermee.....
Maar goed kan er toch niks aan doen, we moeten nog ff anderhalve week doorbijten.

Met mn rug gaat het iets beter gelukkig. Heb wel nog pijn maar heb me rustig gehouden de afgelopen dagen dus het is wel iets minder. Nu zit het meer in mijn rechterbil, en ik voel het voornamelijk met lopen en traplopen. Heb mn dagelijkse wandelingetje maar overgeslagen vandaag.

Verder eigenlijk weinig nieuws. Lichamelijk gaat t opzich goed, psychisch speelt die scan me parten natuurlijk. Zodra ik daar de uitslag van heb kan ik pas echt blij zijn en genieten! Nu lukt me dat gewoon nog niet. Ben natuurlijk blij dat ik me steeds beter voel maar heb gewoon nog niet het idee dat het echt voorbij kan zijn. Nu al? De tijd is omgevlogen de afgelopen 5 maanden. Het dringt nog steeds niet allemaal tot me door wat er allemaal is gebeurd de afgelopen maanden. Dat zal ook nog wel ff tijd nodig hebben denk ik.
Als de uitslag goed is volgende week gaan we lekker met ons tweetjes uit eten daarna om het te vieren en meteen lekker een weekendje weg boeken. Ff ertussenuit, boeit me vrij weinig waarheen.
Als de uitslag niet goed is.......dat zien we dan wel weer!