Weer eens tijd voor een update geloof ik. Het gaat weer wat beter met me! Gelukkig zeg,pfffff. De koorts is al 2 dagen helemaal weg en mijn pols was gister nog maar 83 !!!!! Dus het gaat de goede kant uit. Ben nog steeds erg kort dus lig wel nog steeds aan de zuurstof, maar dat mag de pret niet drukken.
Mensen jullie mogen gerust weten dat ik echt doods en doodsbang ben geweeest die dagen....ik heb echt momenten gehad dat ik dacht dat ik erin zou blijven. Ik dacht dat mijn hart er uiteindelijk wel mee op zou houden want dit was geen doen zo. En terwijl ik dit schrijf rollen de tranen over mijn wangen. Ik besef nu pas hoe ziek ik was, en ben eigenlijk. En wat voor impact dit ook heeft gehad op iedereen om me heen. Mijn god, mijn god..........ik ben pas 28 jaar oud....en drie dagen geleden waren en artsen aant vergaderen over op ik wel of geen hartinfarct gehad heb.
Zelfs vanochtend zei een van de verpleegkundigen nog dat hij bang was dat ik er niet doorheen zou komen. Is best heftig als je dat dan zo hoort en het gaat over jou.
Het is weer eens wat om met mij psycholoog over te praten he......
Alle waarden zijn weer goed alleen mn bloedrruk was wat laag vanmorgen. Ben ook flink aant afbouwen met de zuurstof. Ben van 5 liter terig naar 3 liter en de zuurstof in t bloed was 100% dus dat ik allemaal prima gelukkig.
Ben alleen blijk als ik weer een beetje mobiel ben. Ben uitgelegen nu bah. En ik ben nog niet 1 keer mn kamer uitgeweest behalve voor een onderzoek.
Heb gisteren een andere kamer gekregen gelukkkig. Met die oude was op zich niks mis maar de keer uit op de binnenkant van t ziekenhuis en nu heb ik een kamer met "zeezicht" zoals ik t noem. Gelukkig heeft het alleen nog maar geregend sinds ik hier lig dus veel genieten van het uitzicht heb ik nog niet kunnen doen helaas. Lig nu op kamer 32 ipv 21.
De kamer wordt ook al steeds gezelliger. Heb 2 grote balonnen gekregen en wat leuke foto's en kaartjes op mn memobord. Maaar er is nog plek zat, dus keep m coming!!Passen nog best 4 balonnen bij en kaartjes en foto's is altijd plek voor hihih.
Nou dat was t weer voor nu, hoop jullie allemaal snel weer te zien hier of thuis.
Allemaal heftig probeerde nog achter adres te komen van omc? maar lukte niet, maar van mij heel veel beterschap, en sterkte, en ik weet de 1 is niet de ander maar ik was ook 28 toen ik Hodgkin kreeg en dat is nu 25 jaar geleden, wees dapper en heb volle moed, en ik weet dat is niet makkelijk zeker als je je beroerd voelt, en als je weer thuis bent, geef je katten maar een aaitje, vinden ze vast lekker.
BeantwoordenVerwijderenHallo Linda,
BeantwoordenVerwijderenWat heb je veel meegemaakt in een zeer korte tijd, best heftig allemaal! Gelukkig gaat het nu weer wat beter met je en is de koorts weg. Jij bent niet te verslaan en ook dit heb je overwonnen, een hele prestatie waar velen u tegen zullen zeggen.
Ik wil je heel veel sterke toewensen en ik hoop dat je snel weer naar je vertrouwde omgeving kan.
Groetjes,
Maurice
Het is behoorlijk heftig wat je op het moment door maakt.
BeantwoordenVerwijderenZulke dingen doen altijd heel veel met je en ik denk dat jij echt wel iemand ben die de moed erin houd, ook al valt het niet altijd mee.
Het is ook niet erg als de moed je een keer in de schoenen zakt, als je er daarna maar weer bovenop gaat staan.
Na aanleiding van je reactie op mijn blog ben ik weer eens op jou blog gaan kijken en dat doet mij heel erg meeleven met je.
Zelf sta ik nog maar aan het begin van het hele gebeuren en ik weet natuurlijk ook nog niet wat mij allemaal te wachten staat.
Toch moet ik het je nageven dat ik het knap vind zoals jij je er doorheen slaat en ik kan alleen maar zeggen houd vol.
Op de foto te zien ben je een hele mooie dame en velen zullen het met mij eens zijn, waaronder je eigen familie en vrienden.
Laat die foto een mooie herinnering zijn en een lichtpuntje zijn waaraan je je kan vast houden en zeg tegen jezelf zo wil ik weer stralen.
Het is altijd de moeite waard om ergens voor te knokken en voor mij is dat m'n familie en vrienden, want die zou ik nog niet achter willen laten.
In ieder geval wens je ik je heel veel sterkte en ik heb een mailtje gestuurd naar het mailadres die je op je blog had gezet.
Als je het aandurf en als je de behoefte hebt of nieuwsgierig bent, dan ben je welkom om te mailen of te bellen.
Met hartelijke en warme groet,
Alan