Ik ben vandaag 5 maanden en 1 dag kankervrij, en het is bijna 6 mnd sinds mijn laatste chemo. Mijn haar groeit goed en ik voel me op wat keelpijn na prima. Waarom ben ik dan zo onrustig?? Waarom ben ik nog steeds zo bang dat het terugkomt? Het is zo vermoeiend om steeds zo bezig te zijn met kanker...
Er zijn natuurlijk een aantal dingen die de onrust in de hand werken....Ten eerste de tijd van het jaar. Vorig jaar om deze tijd had ik de eerste klachten, en had ik mijn eerste bloedonderzoek er al op zitten. Ik wist nog niet dat ik kanker had, maar was wel volop bezig met fysiotherapie tegen de aanhoudende pijn in bovenrug en schouders. Nu, dit jaar, ben ik overdreven alert op elk pijntje en jeukje dat ik heb. Sinds 2 dagen heb ik pijn met slikken, eigenlijk gewoon keelpijn zoals ik al zovaak heb gehad, en toch maakt t me onrustig. Ik voel de hele dag door in mijn hals om te zien of ik klieren voel, en er is niets. Niks zorgwekkends te voelen, maar toch onrust...kan het niet helpen...miss morgen maar ff langs de huisarts voor de zekerheid...voor mijn gemoedsrust.
Naast de tijd van het jaar zit er ook weer een controle aan te komen. Over een maand heb ik weer een PET scan, en ook dat maakt me onrustig. Waarschijnlijk door die minimale groei van vorige keer, die stomme 7 mm. waarom maak ik me daar nou weer druk om? Geen idee...Waarom maak ik me überhaubt druk? Ik kan er toch niks aan doen als het zo is..... Makkelijk gezegd Linda pffff....
Bah het is zeker 2 mnd goed gegaan, maar de laatste week droom ik weer af en toe dat de kanker terug is, en ben ik gewoon onrustig. Moet mezelf gewoon weer even bij elkaar zien te rapen want een maand is nog lang. A.s dinsdag weer terug naar mijn psycholoog, eens kijken of die nog tips heeft. Waarschijnlijk is de scan gewoon goed, en is al deze onrust weer voor niks geweest.....oh man ik hoop het!!! Was toch wel van plan om deze zomer met onze recent aangeschafte vouwwagen naar zuid Frankrijk te gaan! Aan het einde van de maand gaan we nog een weekendje naar Zeeland, heb ik ook wel erg zin in!
Morgen ook de laatste keer Herstel&Balans. Ben ik wel blij om eigenlijk, weer iets afsluiten dat met kanker te maken heeft. Na de aankomende controle krijg ik ook geen scans meer voorlopig en kan de Port-a-cath er na de zomer hopelijk ook uit. Ik hoop dat mijn vermoeidheid e.d. ook dusdanig verbeterd dat ik in het najaar misschien weer voorzichtig aan het werk kan. Plannen genoeg in elk geval, laten we hopen dat ze ook allemaal uitgevoerd kunnen worden wanneer IK dat wil!
Het is wat....die ellendige k*t kanker.......BAH!!!!!
Kanker....
Een strijd tegen kanker is wreed en hard,
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Nou Linda,niks verwaarlozen ,alert blijven is goed,en een keer voor niks naar de huisarts is beter dan niet gaan,dan ben je ook weer een beetje gerustgesteld.Wij gaan nu ook voor het geringste pijntje naar de huisarts, gewoon gaan!!!!!!!!!!!
BeantwoordenVerwijderenMaar alles komt goed meid, ook de scan , daar ben ik van overtuigd.
XXX Mam.
Hoi Linda,
BeantwoordenVerwijderenMooi verwoord. Ik ben nu bijna drie jaar verder en ben vooral aan het begin van mijn remissie heel veel met kanker bezig geweest en vooral heel bang geweest dat het terug kwam. Elk pijntje waarvan je eigenlijk wel weet dat het normaal is, is dood eng.
Het is een kwestie van je lichaam weer gaan durfen leren kennen, moeilijk maar zo fijn als dat weer gaat...
Vooral lekker contact opnemen met je arts als je die angst weer voelt. Wordt met de tijd veel minder.
Groetjes, Ruby van Doorn