Is iedereen een beetje bekomen van mijn laatste blog??? Hihihhi. Het heeft mij in ieder geval erg goed gedaan. De afgelopen dagen is de positiviteit weer wat meer terug aant komen =)
Bah ik zag t ook ff allemaal niet meer zitten.
De laatste paar dagen zijn echter wat beter verlopen. Niks speciaals, maar gewoon voelde me beter.
Ben net terug van een nachtje vissen met Lars. Maar liefst een uurtje of 4 geslapen pffffff. Was ook de eerste keer voor mij natuurlijk in een tentje, en daarnaast slaap ik thuis ook al niet...........
Was wel gezellig moet ik zeggen, niet veel vis gezien maar flink gelachen.
Nu net weer terug thuis, en ben toch van plan een paar uurtjes te slapen vanmiddag. Ik weet dat t niet slim is, maar ben kapot. Een uurtje kan wel toch???
Verder eigenlijk alles zn gangetje, alleen flink last van kiespijn de laatste dagen. Toch eens aan de arts vragen woensdag of ik evt in geval van extreme nood naar de tandarts mag (brrrrr ril al als ik eraan denk) Maar voor nu doet paracetamol t nog wel goed =) En nu weer aftellen tot chemo #3 a.s. donderdag. Mijn god wat vliegt de tijd..............
Kanker....
Een strijd tegen kanker is wreed en hard,
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten