Morgen is het alweer zover, dan zijn er 3 mnd om sinds ik schoonverklaard ben. Ongelooflijk hoe snel dat gegaan is! Drie maanden kankervrij.....het begint langzaam tot me door te dringen.
Ik ben er steeds meer aan het wennen dat ik niet meer ziek ben. Ik voel me ook steeds beter. En dan die scan morgen.....ik durf er niet zomaar vanuit te gaan dat alles goed is......
Ken je dat nieuwe programma: 'Wat als'........Wat als de kanker terug is?? De eerste keer had ik ook nergens last van...
En dan ineens komt ook de positieve "ik" naar boven....Ik voel me prima, steeds beter eigenlijk, dus dan durf ik voorzichtig te hopen dat er ook niks aan de hand zal zijn nu....heel voorzichtig dan wel...
De pijn in mijn gewrichten wordt steeds minder, en mn haar groeit volop. Ben wel nog steeds erg vermoeid, en met name door Herstel&Balans komt dat steeds meer naar voren. Eerder deed ik niks de hele dag, en dan kwam ik de dag redelijk door, maar nu ik 2x per week actief bezig ben merk ik wel dat ik juist op die dagen en de dag erna ook echt helemaal 'op' ben. Dan komt er ook niks productiefs meer uit. Ik zou eerlijk gezegd niet weten hoe ik dit zou moeten combineren met een baan(wat velen in mijn groep wel doen). Maar goed, ieder lichaam is anders he?
H&B bevalt nog steeds prima, en heb elke keer heel veel zin om te gaan! Het wordt steeds wat pittiger maar ik merk dat ik dat juist erg leuk vind! Ik ben al aant kijken naar een sportschool in de buurt om verder te gaan als het programma afgelopen is in april. Het doet me gewoon goed om zo actief te zijn, actief bezig met mijn herstel. Ik probeer ook op andere vlakken iets bewuster te leven, zodat ik algeheel wat gezonder wordt! Bijkomend extraatje is dat er hier en daar ook wel een kilootje afgaat zo :-)
A.s. donderdag gaan we een uur wandelen met de groep, wat ik ook erg leuk vindt! Er werdt ons gevraagd om warme kleding te dragen en goede wandelschoenen, die ik niet heb natuurlijk. Ja heb wel lekker zittende schoenen maar die hebben nul komma nul profiel in de zolen. En laat Moeder Natuur nu net deze week besloten hebben om een witte deken te laten vallen over ons kleine kikkerlandje...
Dus dat wordt deze week nog ff kijken voor een lekker zittende schoen met een goed profiel in maat zeilboot :-)
Ben eigenlijk helemaal geen fan van sneeuw, maar als ik dan zo naar buiten kijk vind ik het toch wel weer mooi! Alleen uitkijken in de auto natuurlijk.
Heb Lars net nog ff met een smoesje naar buiten gelokt en m een sneeuwbal in z'n gezicht gegooid hahahah. Gevolg was dat ik de hele trap en de gang onder zeiknat had van de sneeuw. Maar ach, ik vond het best grappig....Beetje genieten van het weer he?
Zou de horrorwinter er dan toch nog aan zitten te komen????????
Kanker....
Een strijd tegen kanker is wreed en hard,
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Gaat zonder aankondiging en zonder start.
Ineens zit je er middenin...
Niemand kan zeggen “dit is het begin”.
Het is een keuze tussen leven en dood,
Voor mij bestaat er geen keuze in deze nood:
Ik ben nog zo jong en wil nog zo veel,
Alleen dat al grijpt me naar de keel.
Je bent bang,verdrietig maar ook heel boos.
Je moet het ondergaan,je bent machteloos.
Gelukkig ben ik een vechter vanaf dag een,
En roep steeds weer:ik sla me hier wel doorheen!
Niemand kan je helpen,dit moet je zelf doen:
Positief blijven en vechten als een kampioen!
Ondanks alles blijft het een heftige strijd,
In deze oneerlijke en o zo moeilijke tijd...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten