Intakegesprek chemo

Nou vanochtend was het dan al, het intakegesprek met de oncologie verpleegkundige. Op ons gemakkie rijden we naar het ziekenhuis, en ik meld me op de oncologieafdeling/dagcentrum. Bij het zien van de vele andere patienten die al aan de chemo hangen voel ik me zichtbaar ongemakkelijk...
Ik durf naar niemand te kijken en heb het gevoel alsof iedereen naar mij kijkt.

De verpleegkundige is een hele vriendelijke en hartelijke vrouw, en daarbij is er nog een andere verpleegkundige in opleiding om mee te luisteren. Haar ken ik nog van mijn ziekenhuisopname.

Ze begint te vertellen en vertellen en vertellen. Zo ontzettend veel informatie op zo'n korte tijd, ik wordt er duizelig van. Een hoop wist ik al, een hoop ook niet. Ik luister rustig naar de uitleg van alle mogelijke bijwerkingen van de ABVD kuur....er is er maar 1 die mij interesseert: "Word ik onvruchtbaar?"

 De verpleegkundige verteld ons dat de kans ongeveer 20% is op blijvende onvruchtbaarheid dus dat valt wel mee.
"Valt wel mee???"denk ik...... ik heb een kans van 1 op 5 dat ik nooit kinderen zal kunnen krijgen. In welke vreemde wereld valt dat wel mee????????????
In de wereld van Kanker valt dat wel mee, je moet t er maar mee doen................
Als je maar beter wordt, is alles dat telt zegt iedereen. Hoe gelukkig je de rest van je leven wordt, wordt voor het gemak even vergeten.............................waardeloze rotziekte.
Het is wat het is, en de tijd zal leren hoe mijn vruchtbaarheid zich hersteld. Ik probeer er niet meer aan te denken.

De verpleegkundige geeft ook aan morgen al te willen starten met de 1e kuur ipv donderdag. Of dat een probleem is? Uhhhhh ja eigenlijk wel denk ik. Ik heb me ingesteld op donderdag en nu gooien jullie mijn hele planning weer door de war. Maar ik zeg dat t geen probleem is tegen de verpleegkundige. Om 8.45 uur moet ik aanwezig zijn.

Na een klein uurtje staan we weer buiten, met een stapel informatiefolders waar je bang van wordt.

Morgen zit ik daar, aan de chemo.......hoe raar is dat?