Het is allemaal begonnen in Februari 2011. Ik kreeg last van flinke spierkrampen in mijn bovenrug en nek.
Na een aantal doktersbezoeken en fysiotherapie was de pijn nog steeds niet weg. Intussen straalde de pijn ook uit naar mijn linkerarm, en was ik af en toe wat benauwd.
Uiteindelijk toch maar terug naar de huisarts, en deze heeft mijn bloed laten onderzoeken.
Na een aantal dagen kreeg ik de uitslag: bezinking (ontstekingswaarde) was te hoog. Ik had een bezinking van 40 en het mocht tussen 0 en 20 zijn volgens de assistente. Ik moest maar even langskomen op het spreekuur.
De huisarts gaf aan dat het een heel scala aan dingen kon zijn, en dat ik over 3 weken nog maar eens bloedonderzoek moest laten doen om te zien of de bezinking dan nog steeds te hoog was. Eventuele griep of verkoudheid zou dan ook uit mijn lijf zijn.
Ik wilde niet nog 3 weken wachten dus ben na 2 weken al terug bloed gaan afnemen. De uitslag was dat de bezinking nog iets hoger was dan vorige keer, namelijk 42. Weer moest ik op het spreekuur komen.
De huisarts gaf aan me toch door te willen sturen naar een internist, meer voor mijn gemoedsrust leek het wel. Hij verwachtte echter niet dat er wat uit zou komen. Inmiddels zaten we al in juni 2011 dus ik vond dat t nu mar eens afgelopen moest zijn met die rotpijn.
De afspraak met de internist was gemaakt voor dinsdag 7 juni.
Eindelijk dacht ik, ze gaan me nu eens goed onderzoeken en dan zien we wel wat eruit komt.
Ongeveer een week voor ik naar de internist moest voelde ik op mijn werk ineens een bult in mijn hals, boven mijn sleutelbeen. De bult deed geen pijn, maar ik had er meteen een slecht gevoel over.(voor diegenen die mij niet kennen, ik heb altijd gedacht dat ik ooit een ernstige ziekte zou krijgen om een of andere reden)
Eenmaal thuisgekomen ging de detective in mij op Google onderzoek. Nou ik kan je vertellen, als je 'pijnloze zwelling in hals' googlet wordt je niet vrolijk. De ene na de andere kankerwebsite kwam me voorbij vliegen.
Mijn hele rationele verstand was ineens verdwenen want ik wist t ineens.....ik had kanker.
Helemaal in paniek bel ik naar Lars, die mij heel rustig uit probeert te leggen dat ik niet meteen van t ergste uit moet gaan en niet meer op internet moet lezen. Ditzelfde geldt ook voor de huisarts assistente die ik die avond in paniek bel om accuut langs te kunnen komen.
Enigszins gekalmeerd probeer ik tevergeefs niet meer op internet te kijken........
De dagen die volgen voor de afspraak bij de internist in het OMC gaan tergend langzaam voorbij.........
Niet teveel in paniek zijn is de beste medicijn die er is. HB spiegel is nooit gelijk. Dat kan al afwijken bij eten. Als het bezinksel tussen de 10 en 30 inzit maak je dan nooit druk. Gaat hij als een raket in een paar dagen omhoog dan moet je direct aan de bel trekken bij de internist. Die heeft hiervoor des betreffende middelen om de waarde omlaag te krijgen. Zelfs bij een snee in een vinger stijgt de waarde. Dus zo min mogelijk paniek. J.J. Blok
BeantwoordenVerwijderen