Niet wat ik had verwacht..

Vandaag was t zover, de uitslag. Gisteravond hield ik t niet meer van de spanning, dus een slaaptablet genomen en op tijd naar bed.
Vanochtend even een vriendin gaan ophalen die met me mee zou gaan en eerst ff bloedprikken. Dat ging allemaal prima en toen door naar de oncoloog. Ik vroeg meteen of alles goed was en hij zij "wacht even". Meteen voelde ik t al, en mijn gevoel was juist. Er was een groei te zien van de klier tussen mijn longen. Minimaal weliswaar maar toch een groei van 7 mm. Kutzooi.....dacht ik, niet alweer.....
Nou weet de arts zelf niet precies wat er aan d hand is. Is het kanker of gewoon een klier die doet wattie moet doen, namelijk opzetten en krimpen....hij denkt t laatste. De kans dat t weer terug is is heel klein dacht hij....."Ja dat dacht je ook over non-hodgkin, dat was ook een minimale kans" dacht ik.
De grond zakte weer onder me vandaan, en de tranen liepen over mn wangen. Niet weer, alsjeblieft niet weer...ik wil mn haar niet alweer kwijt....ik wil niet weer chemo en ziekenhuizen....ik wil dit NIET!!! Ik wil gezond zijn, en gezond leven! Maar ik kan er niks aan doen, het is buiten mijn macht ....
Dus nu a.s. dinsdag een PET scan om te zien of er activiteit is, en dan de 22e de uitslag.......Misschien is er niks aan de hand, maar dit is zeker niet wat ik had verwacht. Maar goed wie verwacht dit wel???
Kaarsjes branden en duimendraaien, dat mogen jullie voor me doen....dan probeer ik de komende 2 weken door te komen zonder gek te worden....