Het is begonnen...de scan-stress. Pffff zooo vermoeiend weer. En ik moet nog 6 dagen. Rationeel denken is weer de deur uit, en de grijze massa draait weer overuren. Ik word wat stiller en teruggetrokken.
Slapen gaat moeizaam en ik ben niet te genieten. Mijn lichaam begint mee te gaan met mijn gedachten door uit zichzelf rare symptomen te onwikkelen, denk aan moe, buikpijn, jeuk, hoofdpijn enz.
Mijn leven draait nu maar om 1 ding....de uitslag......BAH!
Ik probeer wat afleiding te zoeken maar het helpt weinig. Ik moet er maar weer doorheen zien te komen.
Bovenop dit alles ben ik ook nog es strontverkouden......enig. Het enige dat me nu wat vrolijker krijgt is Lars, met z'n stomme flauwe grapjes. Mijn rots in de branding =] Aan opbeurende praatjes heb ik nu eenmaal ff helemaal niks.
Vandaag met H&B buiten geweest, Nordic Walking, met van die wandelstokken. Was alleen best glad met dat ijs overal. Daarna het zwembad in, heerlijk. Daar kan ik ff helemaal aan niks denken! Misschien moet ik daar de komende 6 dagen doorbrengen hahahah.
Al bij al gaat t nu ff klote met hoofdletter K. Maar ook dat komt wel weer goed, moet er nu eenmaal weer ff doorheen. Is niet de eerste en ook zeker niet de laatste keer helaas. Zoals mijn tante zou zeggen: Komt wel goed schatje ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten